Paratsepinite-Na

Wzór chemiczny: (Na,Sr,K,Ca)<sub>2</sub>(Ti<sup>4+</sup>,Nb<sup>5+</sup>)<sub>2</sub>(Si<sub>4</sub>O<sub>12</sub>)(O,OH)<sub>2</sub>·4H<sub>2</sub>O

Paratsepinite-Na to rzadki minerał z grupy labuntsovitu, tworzący drobne, pryzmatyczne kryształy o szklistym połysku, znajdowany w masywach alkalicznych.

## Charakterystyka Paratsepinite-Na jest złożonym krzemianem sodu, strontu, tytanu i niobu, należącym do grupy labuntsovitu. Występuje w postaci bardzo małych, pryzmatycznych lub igiełkowych kryształów, często tworzących promieniste agregaty lub chaotyczne skupienia. Poszczególne kryształy rzadko przekraczają 1 mm długości. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego, o szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się twardością wynoszącą około 5 w skali Mohsa. Ma białą rysę i szklisty połysk. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru i parametrów komórki wynosi 2.81 g/cm³. ## Barwy i odmiany Paratsepinite-Na jest zazwyczaj bezbarwny lub biały. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów i rzadkość występowania, nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego związku ze tsepinitem-Na i paratsepinitem-Ba. Został opisany jako nowy minerał w 2005 roku przez Igora V. Pekova, Natalię V. Chukanovą, Aleksandra E. Zadova, Aleksandra A. Agachanova i Dmitrija J. Puszczarowskiego. Okazy typowe pochodzą z masywu Kedykverpakhk w Górach Łowozierskich na Półwyspie Kolskim w Rosji. ## Zastosowania Paratsepinite-Na nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki i dobrze zdefiniowany gatunek mineralny.

Właściwości

Twardość Mohsa
5
Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
2.81
Łupliwość
Good on {100}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent to Translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja Paratsepinite-Na jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza chemiczna (EDS/WDS). Wizualnie, w miejscu występowania, można go podejrzewać na podstawie charakterystycznej formy drobnych, pryzmatycznych lub igiełkowych kryształów tworzących promieniste agregaty. ## Odróżnianie od podobnych Jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia od innych minerałów z grupy labuntsovitu (np. tsepinite-Na, gutkovaite-Mn) bez specjalistycznej analizy. Podobne formy mogą tworzyć zeolity lub egiryn, jednak występują one w innych asocjacjach mineralnych. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne lub igiełkowe kryształy, często spłaszczone. Kryształy te zazwyczaj łączą się w promieniste lub gwiaździste agregaty, a także bezładne, splątane skupienia.

Środowisko występowania

## Geneza Paratsepinite-Na jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, krystalizującym w późnych stadiach procesów zachodzących w wysoko zróżnicowanych masywach alkalicznych i związanych z nimi pegmatytach. Powstaje w pustkach i szczelinach skalnych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami alkalicznymi. W lokalizacji typowej (masyw Łowozierski) znaleziono go w towarzystwie egirynu, natrolitu, analcymu, mikroklinu, lorenzenitu, eudialitu, lomonosowitu, a także innych minerałów z grupy labuntsovitu. ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska tego minerału znajdują się w Rosji, na Półwyspie Kolskim, w obrębie masywów alkalicznych: Łowozierskiego (góra Kedykverpakhk - lokalizacja typowa) i Chibińskiego (góra Kukiswumczorr).

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów Paratsepinite-Na ocenia się przede wszystkim na podstawie bogactwa i estetyki agregatów krystalicznych. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnymi, promienistymi skupieniami dobrze wykształconych, nieuszkodzonych kryształów, kontrastujących z matrycą skalną. Wielkość pojedynczych kryształów, choć zawsze niewielka, również wpływa na wartość. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość, jeśli nie wszystkie, okazy kolekcjonerskie pochodzą z dwóch rosyjskich masywów alkalicznych na Półwyspie Kolskim - Chibin i Łowoziera. Są to klasyczne i jedyne potwierdzone źródła tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną kruchość i niewielkie rozmiary kryształów, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu mechanicznego, w tym z wodą czy szczoteczkami. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, ultradźwiękami oraz gwałtownych zmian temperatury. Kryształy są bardzo kruche i podatne na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wstrząsami i kontaktem fizycznym. Należy unikać wystawiania na bezpośrednie działanie światła słonecznego, chociaż nie ma dowodów na jego blaknięcie.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej