Paratacamite-(Mg)

Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup><sub>3</sub>(Mg,Cu<sup>2+</sup>)Cl<sub>2</sub>(OH)<sub>6</sub>

Paratakamit-(Mg) to rzadki minerał z grupy halogenków, magnezowy analog paratakamitu, znajdowany w strefach utleniania złóż miedzi.

## Charakterystyka Paratakamit-(Mg) jest rzadkim minerałem wtórnym, należącym do grupy atacamitu. Tworzy bardzo małe, tabliczkowe lub pryzmatyczne kryształy, często zebrane w rozetowe lub sferulityczne agregaty, a także naskorupienia i naloty. Jego kryształy rzadko przekraczają 1 mm wielkości. Jest magnezowym analogiem paratakamitu, co oznacza, że magnez zastępuje część miedzi w jego strukturze krystalicznej. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się szklistym połyskiem. Jest przezroczysty do przeświecającego. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, jego właściwości fizyczne, takie jak twardość czy gęstość, nie zostały precyzyjnie określone, ale są zbliżone do paratakamitu (twardość 3-3.5, gęstość ok. 3.7 g/cm³). ## Barwy i odmiany Paratakamit-(Mg) występuje w odcieniach od jasnozielonego do szmaragdowozielonego. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego związku strukturalnego z paratakamitem oraz dominacji magnezu (Mg) w określonej pozycji w jego wzorze chemicznym. Został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2013 roku (IMA2013-014). Opisany został na podstawie okazów z kopalni Cu-Zn-Pb "Esperanza" w Lavrion, w Grecji, która jest jego lokalizacją typową. ## Zastosowania Paratakamit-(Mg) nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie jako rzadki członek grupy atacamitu.

Właściwości

Twardość Mohsa
3.5
Połysk
Szklisty
Rysa
Jasnozielona
Gęstość
3.66
Łupliwość
Doskonała wg {0001}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Trygonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja paratakamitu-(Mg) jest bardzo trudna i zazwyczaj niemożliwa bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub analiza chemiczna (EDS/WDS). Wstępne rozpoznanie opiera się na zielonej barwie, współwystępowaniu z innymi wtórnymi minerałami miedzi i charakterystycznych, drobnych, tabliczkowych kryształach. Reaguje z kwasem solnym. ## Odróżnianie od podobnych Można go łatwo pomylić z innymi zielonymi, wtórnymi minerałami miedzi, takimi jak paratakamit, atacamit, brochantyt czy malachit. Odróżnienie od paratakamitu wymaga potwierdzenia obecności magnezu. Malachit reaguje gwałtownie (burzy się) w kontakcie z kwasem solnym, w przeciwieństwie do paratakamitu-(Mg). ## Formy kryształów Tworzy drobne, pseudoheksagonalne, tabliczkowe kryształy, często zgrupowane w rozety, sferulityczne agregaty lub tworzące druzy i naskorupienia.

Środowisko występowania

## Geneza Paratakamit-(Mg) jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) złóż kruszców miedzi, cynku i ołowiu. Tworzy się w wyniku działania słonych wód (bogatych w chlorki) na pierwotne minerały miedzi w środowisku zasobnym w magnez. Jego powstawanie jest często związane z działalnością wód morskich lub słonych wód gruntowych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami z grupy atacamitu (atacamit, paratakamit), a także z anglesytem, gipsem, chalkantytem, hemimorfitem i goethytem. ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska tego rzadkiego minerału to: - Kopalnia "Esperanza", dystrykt Lavrion, Attyka, Grecja (lokalizacja typowa). - Kopalnia "Atenaisa", dystrykt Lavrion, Attyka, Grecja. - Kilka miejsc w regionie Antofagasta w Chile, m.in. w Sierra Gorda.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazów paratakamitu-(Mg) zależy przede wszystkim od bogactwa i estetyki agregatów krystalicznych. Najbardziej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, wyraźnymi kryształami tworzącymi rozety lub pokrywające matrycę skalną w formie błyszczącej druzy. Intensywność i odcień zielonej barwy również mają znaczenie. Kontrast z minerałami towarzyszącymi, np. białym anglesytem, podnosi walory wizualne. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane i cenione okazy, w tym materiał typowy, pochodzą z historycznego dystryktu górniczego Lavrion w Grecji. Okazy z tego rejonu są uważane za klasyczne dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Kontakt z wodą, zwłaszcza z kwasami, może uszkodzić lub zniszczyć delikatne kryształy. Najbezpieczniej jest czyścić go na sucho. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich chemikaliów, w tym kwasów i detergentów. Minerał jest wrażliwy na wilgoć i może ulegać przemianom w niestabilnym środowisku. Należy go chronić przed wysoką temperaturą i bezpośrednim, długotrwałym działaniem światła słonecznego. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, w zamkniętych pojemnikach lub gablotach, aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na małe rozmiary i kruchość kryształów, należy unikać dotykania ich powierzchni.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej