Parasterryite
Wzór chemiczny: Ag<sup>1+</sup><sub>4</sub>Pb<sup>2+</sup><sub>20</sub>(Sb<sup>3+</sup>,As<sup>3+</sup>)<sub>24</sub>S<sup>2-</sup><sub>58</sub>
Parasterryit to ekstremalnie rzadki siarkosól ołowiu, srebra, antymonu i arsenu, tworzący igiełkowe kryształy o metalicznym połysku.
Opis
## Charakterystyka Parasterryit jest złożonym siarkosolem z grupy sulfosoli ołowiu, klasyfikowanym jako polimorf sterryitu. Tworzy mikroskopijne, igiełkowe lub włókniste kryształy o metalicznym połysku i czarnej barwie. Kryształy te są elastyczne i zazwyczaj występują w formie splątanych lub częściowo uporządkowanych agregatów na podłożu skalnym. Ze względu na swój mikroskopijny charakter, jest to minerał interesujący głównie dla naukowców i wyspecjalizowanych kolekcjonerów. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się silnym metalicznym połyskiem i jest całkowicie nieprzezroczysty. Jego gęstość obliczona na podstawie składu chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 5,95 g/cm³. Twardość w skali Mohsa nie została dotychczas określona. ## Barwy i odmiany Parasterryit występuje wyłącznie w kolorze czarnym. Nie są znane żadne jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego bliskiego związku ze sterryitem, z przedrostkiem "para-" wskazującym na polimorfizm lub podobieństwo strukturalne. Został on opisany po raz pierwszy w 2014 roku przez zespół mineralogów pod kierownictwem Cristiana Biagioniego. Miejscem typowym i jedynym znanym miejscem występowania jest kopalnia Pollone w Valdicastello Carducci w Toskanii we Włoszech. ## Zastosowania Parasterryit nie ma żadnego zastosowania komercyjnego ani przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja parasterryitu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Cechą charakterystyczną jest jego występowanie w formie czarnych, metalicznie połyskujących, splątanych agregatów igiełkowych lub włóknistych kryształów. Kluczowym wskaźnikiem jest pochodzenie okazu z jedynej znanej lokalizacji - kopalni Pollone we Włoszech. ## Odróżnianie od podobnych Parasterryit jest wizualnie nieodróżnialny od wielu innych igiełkowych siarkosoli, w szczególności od sterryitu, z którym współwystępuje. Można go również pomylić z innymi siarkosolami ołowiu i antymonu. Pewne rozróżnienie wymaga zaawansowanych technik analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub mikroanaliza rentgenowska (EDS). ## Formy kryształów Minerał ten tworzy wydłużone, igiełkowe (acykularne) do włóknistych kryształy, które są elastyczne. Kryształy te rzadko występują pojedynczo, najczęściej formując gęste, splątane lub promieniste agregaty.
Środowisko geologiczne
## Geneza Parasterryit powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych w niskich temperaturach. Występuje w żyłach barytowo-pirytowych, przecinających złoże tlenków żelaza, które zlokalizowane jest w obrębie kompleksu metamorficznego składającego się z fyllitów i kwarcytów. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w bezpośrednim sąsiedztwie sterryitu, sfalerytu, pirytu oraz barytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania parasterryitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Pollone, położona w Valdicastello Carducci, w prowincji Lukka, w Toskanii we Włoszech.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Aspekty kolekcjonerskie
## Kryteria jakości W przypadku minerałów mikroskopijnych, takich jak parasterryit, wartość kolekcjonerska okazu jest determinowana przez bogactwo i obfitość występowania minerału na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są próbki z gęstymi, dobrze uformowanymi agregatami włóknistych kryształów. Dodatkowym atutem jest obecność innych rzadkich minerałów towarzyszących, zwłaszcza sterryitu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów parasterryitu jest kopalnia Pollone we Włoszech. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim próbki pochodzą z tej jednej lokalizacji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy parasterryitu są niezwykle delikatne i składają się z mikroskopijnych, włóknistych kryształów. Należy unikać czyszczenia mechanicznego, w tym za pomocą szczoteczek. Najbezpieczniejszą metodą usuwania kurzu jest użycie sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Nie należy stosować wody ani żadnych środków chemicznych. ## Czego unikać Jako siarkosól, parasterryit może być wrażliwy na działanie chemikaliów, kwasów i zasad. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogłyby zniszczyć delikatne agregaty kryształów. Minerał powinien być chroniony przed wysoką temperaturą i wilgocią. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych pojemnikach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i nagłymi zmianami warunków otoczenia. Jest to najlepszy sposób na zabezpieczenie kruchych i małych kryształów.