Parascorodite

Wzór chemiczny: Fe³⁺As⁵⁺O₄(H₂O)₂

Parascorodyt to uwodniony arsenian żelaza, rzadki minerał wtórny o szklistym połysku, będący polimorfem skorodytu.

## Charakterystyka Parascorodyt jest uwodnionym arsenianem żelaza(III), chemicznie identycznym ze skorodytem, lecz krystalizującym w innym układzie krystalograficznym (jest jego polimorfem). Występuje w postaci bardzo drobnych, heksagonalnych kryształów, które tworzą skupienia przypominające wyglądem proszek lub pylaste naloty. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów, jego cechy makroskopowe są trudne do zaobserwowania bez powiększenia. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się bardzo niską twardością, wynoszącą od 1 do 2 w skali Mohsa, co oznacza, że jest niezwykle miękki i podatny na zarysowania. Ma szklisty połysk, a jego rysa jest żółtawobiała. Jest przeświecający. ## Barwy i odmiany Parascorodyt jest zazwyczaj biały. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego polimorficznego związku ze skorodytem (gr. *para* - obok, blisko). Został opisany po raz pierwszy przez Petra Ondruša i współpracowników w 1997 roku. Jako miejsce typowe (locus typicus) wskazano złoża w rejonie Kaňk, niedaleko Kutnej Hory w Czechach. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niepozorne występowanie, parascorodyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach z konkretnych lokalizacji.

Właściwości

Twardość Mohsa
1-2
Połysk
Szklisty
Rysa
Żółtawobiała
Gęstość
0
Przezroczystość
Przeświecający
Układ krystaliczny
Heksagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja parascorodytu na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwa bez specjalistycznego sprzętu. Rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) w celu potwierdzenia heksagonalnej struktury krystalicznej oraz analiza chemiczna (np. EDS) w celu weryfikacji składu. Jego występowanie w postaci pylastych, białych nalotów w strefach utleniania złóż arsenowych jest wskazówką, ale nie cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Makroskopowo jest nieodróżnialny od wielu innych wtórnych arsenianów i siarczanów tworzących pylaste naloty, takich jak farmakolit, gips czy inne polimorfy arsenianu żelaza. Kluczowe dla odróżnienia jest badanie struktury krystalicznej - skorodyt krystalizuje w układzie rombowym, podczas gdy parascorodyt w heksagonalnym. ## Formy kryształów Tworzy bardzo drobne, mikroskopijne kryształy o pokroju heksagonalnych tabliczek lub płytek. Kryształy te zazwyczaj występują w postaci luźnych, pylastych lub ziemistych skupień i nalotów.

Środowisko występowania

## Geneza Parascorodyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszcowych bogatych w arsen, zwłaszcza arsenopirytu. Tworzy się w warunkach niskotemperaturowych w wyniku wietrzenia minerałów pierwotnych zawierających arsen i żelazo. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi strefy utlenienia. W lokalizacji typowej (Kaňk, Czechy) znaleziono go w towarzystwie pitticytu, bukovskýitu, gipsu, jarosytu oraz tlenków żelaza takich jak goethyt. ## Lokalizacje Jest to minerał bardzo rzadki, znany zaledwie z kilku miejsc na świecie. Poza lokalizacją typową w Kaňk koło Kutnej Hory w Czechach, jego występowanie odnotowano również w kopalniach Hemerdon (Devon, Anglia) oraz Poldice (St Day, Kornwalia, Anglia).

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów parascorodytu ocenia się przede wszystkim na podstawie bogactwa występowania na matrycy skalnej oraz potwierdzenia jego tożsamości za pomocą analizy. Ponieważ kryształy są mikroskopijne, ich indywidualna forma nie ma większego znaczenia. Najbardziej cenione są okazy z lokalizacji typowej, z wyraźnie widocznymi, obfitymi nalotami na niewielkiej matrycy. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione i poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z miejsca odkrycia minerału - rejonu Kaňk w Czechach. Są one uważane za klasyczne przykłady tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy parascorodytu są niezwykle delikatne i wrażliwe. Czyszczenie mechaniczne jest wysoce niewskazane. W razie konieczności można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości, aby usunąć luźne cząstki kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą. ## Czego unikać Minerał jest bardzo miękki (twardość 1-2 w skali Mohsa), dlatego należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z twardszymi przedmiotami, tarcia czy nacisku. Należy chronić go przed wilgocią, chemikaliami i ultradźwiękami. Ze względu na jego naturę, nie powinien być poddawany działaniu wysokich temperatur. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i zmianami wilgotności. Ekspozycja powinna odbywać się z dala od źródeł wibracji.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej