Parascholzite
Wzór chemiczny: CaZn²⁺₂(PO₄)₂(H₂O)₂
Parascholzyt to rzadki uwodniony fosforan cynku i wapnia, tworzący bezbarwne lub białe kryształy o pokroju listewkowym lub tabliczkowym.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4
- Barwa
- Colourless to white
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- white
- Gęstość
- 3.12
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Parascholzyt można rozpoznać po charakterystycznych, listewkowych lub tabliczkowych kryształach, często tworzących promieniste agregaty. Jego bezbarwna lub biała barwa, szklisty połysk oraz występowanie w paragenezie z innymi fosforanami cynku są kluczowymi cechami. Jest nierozpuszczalny w wodzie. ## Odróżnianie od podobnych Najtrudniejsze jest odróżnienie go od scholzytu, z którym jest dymorficzny. Wizualnie minerały te mogą być identyczne, a pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznych badań, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). Można go również pomylić z innymi białymi lub bezbarwnymi minerałami wtórnymi, takimi jak hemimorfit czy hydrocynkit, jednak różni się od nich formą kryształów i twardością. ## Formy kryształów Kryształy parascholzytu są zazwyczaj niewielkie, o pokroju listewkowym lub tabliczkowym, wydłużone wzdłuż jednej osi. Często tworzą wachlarzowate, promieniste lub rozetowe skupienia i agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Parascholzyt jest wtórnym minerałem fosforanowym, który tworzy się w strefach utleniania złóż cynku, szczególnie tych występujących w skałach osadowych bogatych w fosforany (fosforytach). Powstaje w wyniku przeobrażenia pierwotnych minerałów cynkowych w obecności roztworów bogatych w fosfor. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami cynku i fosforanami. Do jego najczęstszych asocjacji należą: scholzyt, tarbutyt, hydrocynkit, hemimorfit, spenceryt, hopeit oraz salmoit. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania parascholzytu, skąd pochodzą najlepsze okazy, jest kopalnia Reaphook Hill w górach Flindersa w Australii Południowej. Znany jest również z kopalni Broken Hill w Zambii (dawniej Rodezja Północna), gdzie współwystępuje z hopeitem i tarbutytem.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i przezroczystymi kryształami, tworzące estetyczne, promieniste lub wachlarzowate agregaty. Ważna jest również wielkość kryształów - im są one większe, tym okaz jest bardziej wartościowy. Kontrastujące połączenie z minerałami macierzystej skały lub innymi minerałami asocjacyjnymi podnosi atrakcyjność okazu. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane i najwyżej cenione okazy parascholzytu pochodzą z jego lokalizacji typowej - kopalni Reaphook Hill w Australii Południowej. Okazy z tego miejsca są uważane za światowy standard dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy parascholzytu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie konieczności można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Zawsze należy upewnić się, że okaz jest całkowicie suchy przed schowaniem go do kolekcji. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami, które mogą uszkodzić minerał. Jako minerał stosunkowo miękki, jest podatny na zarysowania, dlatego trzeba chronić go przed kontaktem z twardszymi minerałami. Nie należy go podgrzewać, ponieważ może to prowadzić do utraty wody z jego struktury (dehydratacji). ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów parascholzytu w osobnych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby zapobiec uszkodzeniom mechanicznym i otarciom. Należy chronić go przed kurzem i wilgocią.