Paralabuntsovite-Mg

Wzór chemiczny: Na₈K₈Mg₄Ti₄+₁₆(Si₄O₁₂)₈(O,OH)₁₆·₂₀-₂₄H₂O

Rzadki minerał z grupy labuntsovitu, tworzący drobne, pryzmatyczne kryształy o szklistym połysku, znajdowany w masywach alkalicznych.

## Charakterystyka Paralabuntsovit-Mg jest złożonym krzemianem tytanu, sodu, potasu i magnezu, należącym do grupy labuntsovitów. Tworzy wydłużone, pryzmatyczne lub igiełkowe kryształy, które rzadko przekraczają kilka milimetrów długości. Zazwyczaj występują one w postaci promienistych lub splątanych agregatów w niewielkich pustkach skalnych. Kryształy są najczęściej bezbarwne, białe lub żółtawe i charakteryzują się szklistym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Minerał ten ma twardość około 6 w skali Mohsa. Jego kryształy wykazują szklisty połysk, a na powierzchniach przełamu może on być tłusty. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego. Gęstość obliczona wynosi około 2.92 g/cm³. ## Barwy i odmiany Paralabuntsovit-Mg występuje w ograniczonej gamie kolorystycznej. Najczęściej spotykane są okazy bezbarwne, białe, bladożółte lub kremowe. Nie wyróżniono jego nazwanych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego związku ze strukturą paralabuntsovitu oraz do dominującego w jego składzie magnezu (Mg). Został opisany jako nowy minerał w 2002 roku przez N.V. Chukanova, I.V. Pekova, A.E. Zadova, V.A. Zaitseva i N.N. Kononkovą na podstawie materiału z masywu Chibiny w Rosji.

Właściwości

Twardość Mohsa: 6
Połysk: Szklisty
Rysa: Biała
Gęstość: 2.92
Łupliwość: Dobra wzdłuż {100}
Przełam: Nierówny
Przezroczystość: Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny: Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja paralabuntsovitu-Mg w warunkach amatorskich jest bardzo trudna i zazwyczaj wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia lub analiza rentgenowska (XRD). Wstępne rozpoznanie opiera się na charakterystycznej formie pryzmatycznych lub igiełkowych kryształów, ich występowaniu w pustkach skał alkalicznych oraz współwystępowaniu z innymi rzadkimi minerałami. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia gołym okiem od innych członków grupy labuntsovitu (np. labuntsovitu-Mn, kuzmenkoitu-Mn) oraz od niektórych zeolitów (np. natrolitu), z którymi może tworzyć podobne w formie agregaty. Pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej w celu określenia dominujących pierwiastków. ## Formy kryształów Paralabuntsovit-Mg tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy o przekroju zbliżonym do kwadratu. Często występują jako igiełkowe, promieniste agregaty lub splątane skupienia wypełniające niewielkie szczeliny i kawerny w skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał pochodzenia hydrotermalnego, krystalizujący w późnych stadiach ewolucji pegmatytów nefelinowo-syenitowych oraz w żyłach hydrotermalnych przecinających skały alkaliczne. Powstaje w środowisku bogatym w sód, potas, tytan i krzem. ## Asocjacje mineralne Paralabuntsovit-Mg współwystępuje z szeroką gamą minerałów typowych dla pegmatytów alkalicznych. Do najczęstszych asocjacji należą egiryn, natrolit, mikroklin, nefelin, lorenzenit, eudialit, a także inne minerały z grupy labuntsovitu. ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska tego minerału znajdują się w Rosji, w ultraalkalicznych masywach Półwyspu Kolskiego. Typowa lokalizacja to góra Khibiny (masyw Chibiny), a także masyw Łowozierski (np. góra Alluaiv, Karnasurt).

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazów paralabuntsovitu-Mg zależy przede wszystkim od bogactwa i wykształcenia kryształów. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie uformowanymi, przezroczystymi kryształami tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty na kontrastującej matrycy skalnej. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, okazy nadające się do oglądania pod powiększeniem (tzw. mikrominerały) są standardem. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość, jeśli nie wszystkie, okazy dostępne na rynku kolekcjonerskim pochodzą z masywów Chibiny i Łowozierskiego na Półwyspie Kolskim w Rosji. Są to klasyczne i najważniejsze lokalizacje dla całej grupy labuntsovitów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Zaleca się czyszczenie wyłącznie za pomocą miękkiego pędzelka w celu usunięcia kurzu. Użycie wody, zwłaszcza z detergentami, jest niewskazane ze względu na potencjalną wrażliwość minerału i delikatność jego kryształów. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, w tym kwasami i silnymi zasadami. Kryształy są kruche i wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne, dlatego należy unikać ultradźwięków. Nie należy podgrzewać ani wystawiać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od kurzu i bezpośredniego światła słonecznego. Najbezpieczniejszym sposobem jest umieszczenie ich w zamykanym pudełku klaserowym lub gablocie, co chroni delikatne kryształy przed uszkodzeniem.

Powiązane minerały

Źródła

IMA Mineral List (CNMNC)

Czytaj więcej