Parageorgbokiite

Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup><sub>5</sub>O<sub>2</sub>(Se<sup>4+</sup>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>Cl<sub>2</sub>

Parageorgbokiit to rzadki selenin miedzi, wyróżniający się intensywnie zieloną barwą i występowaniem w postaci drobnych, tabliczkowych kryształów.

## Charakterystyka Parageorgbokiit jest minerałem z grupy seleninów, chemicznie uwodnionym seleninem miedzi z chlorem. Tworzy bardzo małe, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, które rzadko przekraczają 0.3 mm. Zazwyczaj występują one w formie promienistych lub chaotycznych agregatów, a także cienkich nalotów i skupień ziarnistych na skałach wulkanicznych. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest żywy, szmaragdowozielony kolor. ## Właściwości fizyczne Kryształy parageorgbokiitu wykazują szklisty połysk. Minerał jest przezroczysty do przeświecającego. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów, dokładne określenie twardości i gęstości jest trudne, jednak szacuje się ją na podstawie składu chemicznego i porównań z podobnymi minerałami. ## Barwy i odmiany Minerał ten występuje w jednym, charakterystycznym kolorze – szmaragdowozielonym lub po prostu zielonym. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Parageorgbokiit został opisany po raz pierwszy w 2002 roku przez zespół mineralogów: L.P. Vergasova, S.K. Filatov, T.F. Semenova, V.V. Ananiev i P.M. Burns. Jego nazwa nawiązuje do podobieństwa strukturalnego do georgbokiitu. Oba minerały zostały nazwane na cześć Georgija Borisowicza Bokija (1909–2001), wybitnego rosyjskiego krystalografa z Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego. ## Zastosowania Parageorgbokiit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki i interesujący przedstawiciel seleninów z unikalnej lokalizacji.

Właściwości

Twardość Mohsa
3
Połysk
Vitreous
Rysa
Green
Gęstość
4.23
Łupliwość
Perfect on {010}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Parageorgbokiit rozpoznaje się na podstawie jego charakterystycznej, szmaragdowozielonej barwy, formy występowania w postaci drobnych, tabliczkowych kryształów tworzących agregaty oraz unikalnego środowiska geologicznego – ekshalacji wulkanicznych. Reaguje gwałtownie z kwasem solnym. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi minerałami miedzi o zielonej barwie, takimi jak georgbokiit, sofiit czy chloromenit, które występują w tym samym środowisku. Pewne odróżnienie od georgbokiitu wymaga zaawansowanych metod analitycznych (np. rentgenografii strukturalnej), ponieważ wizualnie są niemal identyczne. Różni się od nich subtelnymi właściwościami optycznymi i parametrami krystalograficznymi. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, zwykle o pokroju tabliczkowym lub listewkowym, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną {010}. Tworzą promieniste lub nieregularne agregaty, a także cienkie skorupy i naloty na powierzchni lawy bazaltowej.

Środowisko występowania

## Geneza Parageorgbokiit jest minerałem pochodzenia fumarolicznego. Powstaje w wyniku resublimacji gazów wulkanicznych w temperaturze 150-200°C. Krystalizuje bezpośrednio na porowatej lawie bazaltowej w pobliżu aktywnych fumaroli. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi seleninami i siarczanami powstającymi w podobnych warunkach. Najczęściej towarzyszą mu: georgbokiit, sofiit, chloromenit, cotunnit, halit, sylwin, tenoryt oraz hematyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania parageorgbokiitu na świecie jest jego lokalizacja typowa – pole fumaroli na północnym stożku przełomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce w Rosji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy parageorgbokiitu to te, które posiadają bogate, dobrze wykształcone agregaty krystaliczne na niewielkim fragmencie skały macierzystej. Intensywność i czystość szmaragdowozielonej barwy jest kluczowym czynnikiem. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, okazy są oceniane głównie pod powiększeniem. Kontrast z jasną skałą macierzystą podnosi atrakcyjność wizualną. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów parageorgbokiitu jest wulkan Tołbaczyk na Kamczatce. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle rzadki na rynku kolekcjonerskim i poszukiwany przez specjalistów od minerałów systematycznych oraz rzadkich gatunków.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Kontakt z wodą jest absolutnie niewskazany, ponieważ minerał jest w niej rozpuszczalny. Należy unikać wszelkich metod czyszczenia na mokro oraz ultradźwięków. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami, środkami chemicznymi oraz wysoką wilgotnością powietrza, która może prowadzić do powolnego rozkładu minerału. Okazy są wrażliwe na ścieranie i uszkodzenia mechaniczne ze względu na niewielką twardość i mały rozmiar kryształów. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych, zamykanych pojemnikach (tzw. "membrane box" lub "perky box") z dala od wilgoci i zanieczyszczeń. Ekspozycja powinna odbywać się w stabilnych warunkach, bez bezpośredniego nasłonecznienia i wahań temperatury.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej