Paracoquimbite

Wzór chemiczny: Fe<sup>3+</sup><sub>4</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>6</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>12</sub>·6H<sub>2</sub>O

Parakokimbit to rzadki, wtórny siarczan żelaza, tworzący drobne, fioletowe kryształy, często w towarzystwie innych siarczanów.

## Charakterystyka Parakokimbit jest uwodnionym siarczanem żelaza, występującym w postaci niewielkich, dobrze wykształconych kryształów. Zazwyczaj tworzy skupienia ziarniste lub naskorupienia. Jego kryształy mają formę sześciobocznych tabliczek lub krótkich pryzm, osiągając rozmiary do kilku milimetrów. Jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż kruszcowych, często w suchym i gorącym klimacie. ## Właściwości fizyczne Kryształy parakokimbitu charakteryzują się szklistym połyskiem. Minerał jest kruchy, a jego twardość w skali Mohsa wynosi około 2.5. Gęstość jest niska, w przybliżeniu 2.11 g/cm³. Jest przezroczysty do przeświecającego. Ze względu na rozpuszczalność w wodzie, jest nietrwały w wilgotnym środowisku. ## Barwy i odmiany Parakokimbit najczęściej przybiera barwę od bladoliliowej i jasnofioletowej do niemal bezbarwnej. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1933 roku przez Josepha Murgociego. Jego nazwa nawiązuje do podobieństwa strukturalnego i chemicznego do kokimbitu (ang. coquimbite), z przedrostkiem "para-", który w krystalografii oznacza polimorficzną odmianę o innej symetrii. Został odkryty w kopalni Alcaparrosa w prowincji El Loa w Chile. ## Zastosowania Parakokimbit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach wtórnych.

Właściwości

Twardość Mohsa
2.5
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
2.11
Łupliwość
Brak
Przełam
Muszlowy
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Trigonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Parakokimbit rozpoznaje się po jego charakterystycznej fioletowej barwie, trygonalnym pokroju kryształów (sześcioboczne tabliczki) oraz występowaniu w paragenezie z innymi wtórnymi siarczanami. Kluczową cechą jest jego rozpuszczalność w wodzie. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z kokimbitem, który ma bardzo podobny skład i wygląd. Odróżnienie wymaga zaawansowanych metod, takich jak analiza rentgenowska (XRD), ponieważ różnią się one układem krystalograficznym (kokimbit jest trygonalny, parakokimbit również, ale należą do innych grup przestrzennych). Od ametystu (kwarcu) odróżnia go ekstremalnie niska twardość. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj tabliczkowe, o zarysie sześciobocznym, lub krótkosłupowe. Występuje w formie pojedynczych, drobnych kryształów lub w skupieniach ziarnistych i proszkowych.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w wyniku utleniania minerałów siarczkowych (głównie pirytu) w warunkach suchych i pustynnych. Tworzy się jako produkt ewaporacji kwaśnych wód kopalnianych lub jako produkt ekshalacji wulkanicznych (fumaroli). ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi siarczanami żelaza, takimi jak kokimbit, kornelit, romeroklazy, woltait, a także z pirytem, markasytem i siarką rodzimą. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to kopalnia Alcaparrosa w regionie Antofagasta w Chile (miejsce typowe), złoże żelaza w Iron Knob w Australii Południowej, kopalnia Dexter No. 7 w hrabstwie Emery w stanie Utah (USA) oraz kompleks wulkaniczny La Fossa na wyspie Vulcano we Włoszech.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy parakokimbitu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o intensywnej, fioletowej barwie. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi siarczanami, tworząca estetyczne kontrasty. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, okazy mikromontażowe są standardem. ## Popularne stanowiska Za najlepsze dla tego minerału uchodzą lokalizacje w Chile, zwłaszcza kopalnia Alcaparrosa, skąd pochodzą klasyczne okazy. Wysoko cenione są również kryształy z fumaroli na wyspie Vulcano we Włoszech.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów parakokimbitu nie należy czyścić na mokro, ponieważ minerał jest rozpuszczalny w wodzie. Kurz można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, które mogą spowodować rozpuszczenie lub chemiczną degradację minerału. Należy go również chronić przed chemikaliami i nagłymi zmianami temperatury. ## Przechowywanie Parakokimbit wymaga przechowywania w suchych warunkach. Najlepiej umieścić go w szczelnym, zamykanym pudełku (typu "membrane box" lub z pochłaniaczem wilgoci), z dala od źródeł wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej