Parabutlerite
Wzór chemiczny: Fe³⁺S⁶⁺O₄(OH)(H₂O)₂
Parabutleryt to rzadki, wtórny siarczan żelaza, tworzący skupienia drobnych, pomarańczowych kryształów o szklistym lub jedwabistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Barwa
- Pale orange to pale orange-brown; light yellow in transmitted light.
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Pale yellow
- Gęstość
- 2.55
- Łupliwość
- On {110}, poor.
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to Translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Parabutleryt można rozpoznać po jego charakterystycznej pomarańczowej barwie, igiełkowej lub włosowatej formie kryształów oraz występowaniu w paragenezie z innymi wtórnymi siarczanami. Jego niska twardość i reakcja na wodę są również ważnymi wskazówkami. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z butlerytem, który ma identyczny skład chemiczny, ale krystalizuje w układzie jednoskośnym. Rozróżnienie tych dwóch minerałów bez zaawansowanych badań (np. dyfrakcji rentgenowskiej) jest praktycznie niemożliwe. Inne podobne wizualnie siarczany żelaza, jak copiapit, mogą mieć inne odcienie (częściej żółte) i formy skupień. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj wydłużone, pryzmatyczne, igiełkowe lub włosowate. Często tworzą promieniste lub splątane agregaty, a także skorupiaste naloty na skałach macierzystych.
Środowisko występowania
## Geneza Parabutleryt jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku utleniania siarczków żelaza (głównie pirytu i markasytu) w suchym, pustynnym klimacie. Tworzy się jako produkt wietrzenia w strefach utleniania złóż kruszcowych, a także jako produkt ekshalacji wulkanicznych (fumaroli). ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi siarczanami, takimi jak butleryt, copiapit, jarosyt, melanteryt, voltait, a także z gipsem i pirytem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego rzadkiego minerału znajdują się w Chile (kopalnia Alcaparrosa, Chuquicamata), Stanach Zjednoczonych (Jerome w Arizonie; Iron Point w Nevadzie), na Węgrzech (Recsk) oraz we Włoszech (pola fumarolowe La Solfatara koło Neapolu).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, wyraźnymi kryształami o intensywnej, pomarańczowej barwie. Atrakcyjność podnoszą bogate naskorupienia pokrywające znaczną powierzchnię skały macierzystej oraz estetyczne asocjacje z innymi barwnymi minerałami wtórnymi. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, okazy nadające się do oglądania pod powiększeniem (tzw. mikrominerały) są najczęściej spotykane w kolekcjach. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowej w Chile (Alcaparrosa) oraz z kopalni w Jerome w Arizonie (USA) są uważane za klasyczne i najbardziej pożądane przez kolekcjonerów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy parabutlerytu są bardzo delikatne i wrażliwe na wodę. Czyszczenie powinno być ograniczone do absolutnego minimum. Można użyć miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu na sucho. Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą, która może rozpuścić lub uszkodzić kryształy. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać wody, roztworów czyszczących, ultradźwięków oraz wszelkich chemikaliów. Minerał jest wrażliwy na zmiany wilgotności - zbyt suche powietrze może spowodować jego odwodnienie i rozpad, a zbyt wilgotne może prowadzić do jego rozpuszczenia. Należy chronić go przed bezpośrednim światłem słonecznym i wysoką temperaturą. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnie zamykanych pojemnikach (np. typu "perky box") w celu utrzymania stabilnej wilgotności otoczenia. Ze względu na kruchość, należy unikać umieszczania go w miejscach narażonych na wibracje lub uderzenia.