Palladogermanide

Wzór chemiczny: Pd<sub>2</sub>Ge

Palladogermanid to bardzo rzadki, metaliczny minerał z grupy stopów palladu i germanu, znajdowany w złożach miedziowo-niklowych.

## Charakterystyka Palladogermanid jest niezwykle rzadkim minerałem należącym do grupy stopów między-metalicznych. Tworzy drobne, najczęściej anhedralne (nieforemne) ziarna, zwykle o wielkości nieprzekraczającej 0.2 mm. Występuje w postaci wrostków w innych minerałach, głównie w bornicie. Z wyglądu jest nieprzezroczysty, o metalicznym połysku i kremowobiałej barwie z różowawym odcieniem w świetle odbitym. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się silnym metalicznym połyskiem. Jego twardość w skali Mohsa nie została precyzyjnie określona, ale jest minerałem twardym. Gęstość jest wysoka, co jest typowe dla stopów metali z grupy platynowców. ## Barwy i odmiany Palladogermanid ma stałą, charakterystyczną barwę kremowobiałą, często z zauważalnym różowawym lub różowo-brązowym odcieniem. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od jego składu chemicznego - palladu (pallado-) i germanu (-germanide). Został odkryty i opisany w 1994 roku przez Jewgienija Iwanowicza Czernyszewa i L.I. Rudaszewskiego w złożu miedziowo-niklowym Oktyabr'skoye na Syberii w Rosji. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, palladogermanid nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy mikrominerałów.

Właściwości

Połysk
Metaliczny
Rysa
Czarna
Gęstość
11.26
Łupliwość
Brak
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Hexagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja palladogermanidu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroskopia rudna w świetle odbitym oraz analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). W świetle odbitym wykazuje charakterystyczną kremowobiałą barwę z różowawym odcieniem i silny anizotropizm (zmiana barwy przy obrocie stolika mikroskopu). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi mikroskopijnymi stopami metali z grupy platynowców, takimi jak palladoarsenid (Pd₂As) czy palladobismutoarsenid (Pd₂(As,Bi)), a także z innymi jasnymi siarczkami. Pewne rozróżnienie wymaga analizy składu chemicznego. ## Formy kryształów Palladogermanid krystalizuje w układzie heksagonalnym. Obserwowany jest niemal wyłącznie w formie bardzo drobnych, nieregularnych ziaren wrosłych w inne minerały.

Środowisko występowania

## Geneza Palladogermanid powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych w ultrazasadowych i zasadowych intruzjach magmowych. Krystalizuje w późnych stadiach formowania się złóż siarczkowych miedzi i niklu, w asocjacji z innymi minerałami platynowców. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z bornitem (w którym tworzy wrostki), chalkopirytem, chalkozynem, kotulskitem, majakitem, sobolewskitem, polaritem, a także ze srebrem rodzimym. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania palladogermanidu na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże miedziowo-niklowe Oktyabr'skoye w rejonie Norylska na Płaskowyżu Putorana, Syberia, Rosja.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego mikrominerału, jedynym kryterium jest jego potwierdzona obecność w próbce. Okazy to zazwyczaj fragmenty rudy lub polerowane zgłady, gdzie palladogermanid jest widoczny jedynie pod dużym powiększeniem. Najwyżej cenione są próbki, w których ziarna palladogermanidu są stosunkowo "duże" (powyżej 0.1 mm) i wyraźnie widoczne na tle otaczających minerałów. Każdy okaz z potwierdzoną analizą jest niezwykle wartościowy. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów palladogermanidu jest złoże Oktyabr'skoye w Rosji. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie trudny do zdobycia.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów z palladogermanidem, będących zazwyczaj polerowanymi zgładami lub fragmentami skał, generalnie się nie czyści. Wszelkie próby czyszczenia mechanicznego lub chemicznego mogą bezpowrotnie zniszczyć mikroskopijne ziarna minerału. W razie potrzeby, kurz można usunąć delikatnym strumieniem sprężonego powietrza. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, kwasami oraz środkami ściernymi. Nie należy poddawać okazów ultradźwiękom. Z uwagi na jego występowanie w siarczkach (bornit), należy chronić okaz przed wilgocią, która mogłaby spowodować utlenianie się minerałów towarzyszących. ## Przechowywanie Okazy z palladogermanidem najlepiej przechowywać w specjalistycznych pudełkach typu "micromount" lub w oryginalnych pojemnikach, w których zostały nabyte. Przechowywać w suchym miejscu, z dala od kurzu i bezpośredniego światła słonecznego, aby zapobiec degradacji minerałów towarzyszących.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej