Padmaite

Wzór chemiczny: PdBiSe

Padmait to rzadki selenek palladu i bizmutu, tworzący drobne, metaliczne wrostki w innych minerałach.

## Charakterystyka Padmait jest niezwykle rzadkim minerałem z grupy siarczków, a dokładniej selenkiem palladu i bizmutu. Występuje w postaci bardzo małych, anhedralnych (nie wykazujących własnych form krystalograficznych) ziaren, zwykle o rozmiarach nieprzekraczających 100 mikrometrów. Najczęściej tworzy wrostki w minerale sobolevskicie lub występuje na jego granicach. Ma metaliczny wygląd i kremowobiałą barwę w świetle odbitym. ## Właściwości fizyczne Z uwagi na ekstremalnie małe rozmiary ziaren, większość właściwości fizycznych padmaitu nie została precyzyjnie określona. Minerał jest nieprzezroczysty i posiada metaliczny połysk. Jego twardość i gęstość nie zostały zmierzone, a jedynie obliczone teoretycznie. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia - rzeki Padma, przepływającej przez złoże niklowo-miedziowe w Karelii w Rosji. Został on opisany i zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 1997 roku. Odkrywcami byli Y.A. Pakhomovskii, A.P. Krivenko, L.I. Polezhaeva, E.M. Spiridonov, V.V. Ermilov oraz S.F. Sluzhenikin.

Właściwości

Twardość Mohsa: 3-4
Barwa: Light yellow
Połysk: Metallic
Gęstość: 0
Łupliwość: Imperfect cleavage in two perpendicular directions.
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Isometric

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja padmaitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroskopia rudna w świetle odbitym oraz analiza chemiczna z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS). W świetle odbitym wykazuje kremowobiałą barwę i słaby anizotropizm. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi rzadkimi selenami i tellurkami metali z grupy platynowców, takimi jak sobolevskit (PdBi), kotulskit (Pd(Te,Bi)) czy polarit (Pd(Bi,Pb)). Odróżnienie wymaga precyzyjnej analizy składu chemicznego, ponieważ wszystkie te minerały mają podobny wygląd i współwystępują ze sobą. ## Formy kryształów Padmait tworzy wyłącznie anhedralne, nieregularne ziarna i agregaty. Nie zaobserwowano jego dobrze wykształconych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Padmait powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych w ultrazasadowych i zasadowych intruzjach magmowych, w których dochodzi do koncentracji metali z grupy platynowców (PGE), miedzi i niklu. Krystalizuje w późnych stadiach formowania się złóż siarczkowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami PGE, głównie z sobolevskitem, polaritem, kotulskitem, sperrylitem, a także z chalkopirytem, pentlandytem, kubanitem i magnetytem. ## Lokalizacje Głównym i typowym miejscem występowania padmaitu jest złoże miedziowo-niklowe w rejonie rzeki Padma w Karelii, w Rosji. Został również zidentyfikowany w innych złożach PGE na świecie, m.in. w kompleksie Bushveld w RPA oraz w złożu Lac des Iles w Ontario w Kanadzie.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Okazy padmaitu mają wartość wyłącznie naukową i dla bardzo wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów systematycznych. Ze względu na mikroskopijny charakter, jego walory estetyczne są zerowe. Wartość okazu polega na potwierdzonej obecności minerału w skale macierzystej, udokumentowanej analizami. Najcenniejsze są próbki z lokalizacji typowej (Karelia), zawierające bogate asocjacje innych rzadkich minerałów PGE.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijne rozmiary i występowanie w postaci wrostków w skale macierzystej, pojedyncze ziarna padmaitu nie są przedmiotem czyszczenia. Okaz macierzysty można czyścić mechanicznie, używając miękkiej szczoteczki i wody destylowanej, uważając, by nie uszkodzić delikatnej powierzchni. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i chemikaliami, które mogłyby zareagować z minerałem lub minerałami towarzyszącymi. Nie należy poddawać okazu działaniu ultradźwięków. ## Przechowywanie Okazy zawierające padmait powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, z dala od kurzu i wilgoci, najlepiej w zamykanym pudełku klaserowym, aby zapobiec uszkodzeniom mechanicznym.