Pachnolite
Wzór chemiczny: NaCaAlF<sub>6</sub>·H<sub>2</sub>O
Pachnolit to rzadki, uwodniony fluorek sodu, wapnia i glinu, tworzący szkliste, bezbarwne lub białe kryształy, blisko spokrewniony z kriolitem.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.96-3.0
- Łupliwość
- Indistinct on {001}
- Przełam
- Uneven, Subconchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Pachnolit najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznych, pryzmatycznych kryształach o szklistym połysku, często z poprzecznym prążkowaniem. Jego stosunkowo niska twardość (3 w skali Mohsa) i występowanie w asocjacji z kriolitem i innymi rzadkimi fluorkami są kluczowymi wskazówkami diagnostycznymi. Jest nierozpuszczalny w wodzie. ## Odróżnianie od podobnych Pachnolit jest najczęściej mylony z thomsenolitem, z którym jest dimorficzny. Rozróżnienie tych dwóch minerałów na podstawie wyglądu jest niezwykle trudne i często wymaga analizy krystalograficznej (XRD). Thomsenolit krystalizuje w układzie jednoskośnym i często tworzy dłuższe, bardziej spłaszczone kryształy, podczas gdy kryształy pachnolitu bywają bardziej zwarte. Można go także pomylić z kriolitem, który jednak ma niższą twardość (2.5) i inną formę kryształów (pseudo-regularną). ## Formy kryształów Kryształy pachnolitu są jednoskośne, ale często wykazują pseudo-tetragonalny pokrój. Zazwyczaj mają formę słupków lub grubszych pryzmatów, często zakończonych stromo nachylonymi ścianami. Na ścianach pryzmatów widoczne jest charakterystyczne poprzeczne prążkowanie. Kryształy często tworzą bliźniaki, co dodatkowo komplikuje ich morfologię.
Środowisko występowania
## Geneza Pachnolit jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku procesów hydrotermalnych lub metasomatycznych oddziałujących na złoża bogate w kriolit. Tworzy się w późnym etapie krystalizacji w pegmatytach kriolitowych, wypełniając szczeliny i kawerny skalne. Powstaje w wyniku przemian samego kriolitu pod wpływem roztworów bogatych w wapń. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje niemal wyłącznie w towarzystwie innych rzadkich fluorków. Jego najczęstszymi minerałami towarzyszącymi są: kriolit, thomsenolit, chiolit, ralstonit, selait, weberyt, a także fluoryt, topaz, kwarc i syderyt. ## Lokalizacje Historycznie najważniejszym i typowym miejscem występowania pachnolitu było unikatowe złoże kriolitu w Ivittuut na Grenlandii, które obecnie jest wyczerpane i zalane. To stamtąd pochodzi większość najlepszych okazów na świecie. Minerał ten znaleziono również w Pikes Peak w Kolorado (USA), w kompleksie Ilímaussaq na Grenlandii oraz w niewielkich ilościach na Uralu w Rosji.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy pachnolitu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi, przezroczystymi i błyszczącymi kryształami, osadzonymi na kontrastującej matrycy, często w towarzystwie innych rzadkich fluorków. Duże, nieuszkodzone kryształy lub bogate szczotki krystaliczne są szczególnie poszukiwane. Okazy z historycznej lokalizacji Ivittuut na Grenlandii mają najwyższą wartość ze względu na swoje znaczenie i niedostępność. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądaną i klasyczną lokalizacją dla kolekcjonerów jest Ivittuut (Ivigtut) na Grenlandii. Okazy z tego miejsca są uważane za wzorcowe. Znacznie rzadziej na rynku pojawiają się pachnolity z Pikes Peak w Kolorado, które również są cenione przez specjalistów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy pachnolitu należy czyścić bardzo ostrożnie. Najlepiej używać miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można przemyć go szybko w wodzie destylowanej, a następnie natychmiast i dokładnie osuszyć. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić kruche kryształy. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów i silnych zasad. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury, które mogą powodować pęknięcia. Jako minerał stosunkowo miękki, jest podatny na zarysowania, dlatego trzeba chronić go przed kontaktem z twardszymi minerałami (np. kwarcem). ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy pachnolitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, z dala od kurzu i bezpośredniego światła słonecznego. Należy zapewnić stabilne warunki wilgotnościowe i termiczne.