Ozerovaite
Wzór chemiczny: Na<sub>2</sub>KAl<sub>3</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>4</sub>
Ozerowait to bardzo rzadki arsenian sodu, potasu i glinu, tworzący bezbarwne, tabliczkowe kryształy o szklistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.86
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja ozerowaitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i mikroanaliza chemiczna (EDS/WDS). Wizualnie jest to bezbarwny, szklisty minerał tworzący bardzo małe, tabliczkowe kryształy na skałach wulkanicznych. Jego asocjacja z innymi rzadkimi arsenianami z fumaroli jest kluczową wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi minerałami występującymi w tym samym środowisku, takimi jak arseniopleit, badalovit czy alarsit. Pewne odróżnienie od tych minerałów wymaga specjalistycznych badań laboratoryjnych w celu określenia składu chemicznego i struktury krystalicznej. ## Formy kryształów Ozerowait tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o zarysie sześcioboku lub rombu, a także wydłużone kryształy listewkowe. Występuje jako pojedyncze, rozproszone kryształy lub niewielkie, luźne skupienia na powierzchni skały.
Środowisko występowania
## Geneza Ozerowait jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w procesie sublimacji z gazów wulkanicznych (ekshalacji) w wysokotemperaturowych fumarolach. Krystalizuje w środowisku bogatym w arsen, w temperaturach powyżej 600°C. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi arsenianami i tlenkami powstającymi w podobnych warunkach. Do najważniejszych minerałów towarzyszących należą: alarsyt, arseniopleit, badalovit, hematyt, johillerit, lammerit, tilasyt, urusovit i svabit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania ozerowaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola Jadowitaja (Yadovitaya) na drugim stożku żużlowym północnego wyłomu Wielkiej Szczeliny Tołbaczyńskiej (Great Fissure Tolbachik Eruption) na wulkanie Tołbaczyk, Kamczatka, Rosja.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu ozerowaitu ocenia się na podstawie wielkości i wykształcenia kryształów, chociaż nawet największe z nich są mikroskopijne. Najbardziej pożądane są okazy z ostro zarysowanymi, dobrze uformowanymi kryształami, wyraźnie odcinającymi się od podłoża. Ważna jest również bogata asocjacja z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów ozerowaitu jest jego miejsce odkrycia na wulkanie Tołbaczyk na Kamczatce. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy tego minerału, ze względu na ich mikroskopijny rozmiar i kruchość, nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. Wszelkie próby czyszczenia grożą bezpowrotnym zniszczeniem kryształów. Należy je przechowywać w oryginalnym stanie. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, w tym z wodą. Kryształy są bardzo kruche i wrażliwe na wstrząsy oraz zmiany temperatury. Nie należy wystawiać okazów na bezpośrednie działanie światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy ozerowaitu należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych, zamykanych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Obchodzenie się z okazem wymaga specjalistycznego sprzętu (mikroskop, pęsety).