Oxycalcioroméite
Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>Sb<sup>5+</sup><sub>2</sub>O<sub>7</sub>
Oksykalcioromeit to rzadki minerał z grupy pirochloru, będący tlenkiem wapnia i antymonu, spotykany w postaci niewielkich, dobrze wykształconych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5.5-6
- Połysk
- Vitreous to Resinous
- Rysa
- White to yellowish
- Gęstość
- 5.28
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Cubic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną jest forma kryształów - niemal zawsze są to idealne, ostre ośmiościany. Charakterystyczny jest też wysoki połysk (szklisty do żywicznego) oraz barwa w odcieniach żółci, pomarańczu i brązu. Ze względu na mały rozmiar, do identyfikacji często konieczna jest lupa lub mikroskop. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z nadgrupy pirochloru, takimi jak mikrolit czy inne romeity. Rozróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna (EDS/WDS), ponieważ ich właściwości fizyczne i formy kryształów są bardzo podobne. ## Formy kryształów Kryształy mają niemal wyłącznie formę regularnych, ostrych ośmiościanów {111}. Rzadziej mogą występować modyfikacje sześcianu. Zazwyczaj występują jako pojedyncze, narosłe kryształy na powierzchni skały macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Oksykalcioromeit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż kruszców, szczególnie tych zawierających minerały antymonu. Tworzy się w wyniku procesów hydrotermalnych niskich temperatur lub w procesach metamorficznych w skałach bogatych w wapń i antymon. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami z grupy romeitu, a także z kalcytem, kwarcem, hematytem, bindheimitem i różnymi tlenkami manganu. ## Lokalizacje Najbardziej znane i cenione okazy pochodzą z kopalni Långban w Szwecji oraz z kopalni Buca della Vena w Toskanii we Włoszech. Występuje również w kopalni Jakobsberg w Szwecji, w kopalniach antymonu w regionie St-Pons-Mares we Francji oraz w kopalni Clara w Schwarzwaldzie w Niemczech.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najważniejszym kryterium dla kolekcjonerów jest jakość i wielkość kryształów. Najbardziej pożądane są ostre, nieuszkodzone, błyszczące ośmiościany o intensywnej, pomarańczowej lub czerwonej barwie. Wysoko cenione są okazy, na których występuje wiele dobrze uformowanych kryształów kontrastujących z matrycą skalną. ## Popularne stanowiska Okazy z Långban (Szwecja) i Buca della Vena (Włochy) są uważane za klasyczne i najbardziej pożądane na rynku kolekcjonerskim ze względu na ich historyczne znaczenie i jakość kryształów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Zaleca się ostrożność. Najlepiej używać sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, należy użyć miękkiego pędzelka i wody destylowanej, a następnie dokładnie osuszyć okaz. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami. Minerał jest kruchy, więc trzeba chronić go przed uderzeniami i upadkiem. Nie należy stosować myjek ultradźwiękowych. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby uniknąć zarysowań i uszkodzeń mechanicznych. Ze względu na mały rozmiar kryształów, idealne są pudełka typu "micromount".