Oxy-schorl
Wzór chemiczny: Na(Fe<sup>2+</sup><sub>2</sub>Al)Al<sub>6</sub>Si<sub>6</sub>O<sub>18</sub>(BO<sub>3</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>3</sub>O
Oxy-schorl to rzadki minerał z grupy turmalinów, wyróżniający się czarną barwą i występowaniem w postaci promienistych agregatów lub słupkowych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 7
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Szara
- Gęstość
- 3.23
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny do muszlowego
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Oxy-schorl jest trudny do odróżnienia od innych czarnych turmalinów, zwłaszcza schorlu, bez zaawansowanych badań chemicznych (np. EDS, WDS) lub spektroskopowych. Jego charakterystyczny słupkowy pokrój z pionowym prążkowaniem, trygonalny przekrój kryształów oraz czarna barwa są typowe dla całej grupy. Twardość (7) i szklisty połysk są również cechami pomocniczymi. ## Odróżnianie od podobnych Makroskopowo jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia od schorlu i dravitu. Schorl jest jego żelazawym (Fe²⁺) analogiem, a dravit magnezowym. Pewna identyfikacja wymaga analizy składu chemicznego w celu określenia dominujących jonów w określonych pozycjach strukturalnych. Od innych czarnych, słupkowych minerałów, jak hornblenda, odróżnia go większa twardość i brak typowej dla amfiboli łupliwości. ## Formy kryształów Najczęściej tworzy wydłużone, słupkowe kryształy o charakterystycznym przekroju w kształcie zaokrąglonego trójkąta. Ściany słupów są zazwyczaj silnie prążkowane wzdłuż osi głównej. Występuje także w postaci igiełkowych lub włóknistych agregatów o budowie promienistej.
Środowisko występowania
## Geneza Oxy-schorl powstaje w pegmatytach granitowych oraz w niektórych skałach metamorficznych, takich jak gnejsy i łupki mikowe. Jego krystalizacja jest związana z procesami hydrotermalnymi bogatymi w bor. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z minerałami typowymi dla pegmatytów i skał metamorficznych, takimi jak kwarc, skalenie (zwłaszcza albit), miki (muskowit, lepidolit), a także z innymi turmalinami, jak elbait czy dravit. ## Lokalizacje Najważniejsze, potwierdzone stanowiska oxy-schorlu to lokalizacje typowe: Zlatá Idka na Słowacji i Přibyslavice w Czechach. Został również zidentyfikowany w innych miejscach na świecie, m.in. w pegmatytach w stanie Maine (USA), w Norwegii, we Włoszech oraz w Rosji.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są dobrze wykształcone, pojedyncze kryształy o wyraźnym połysku i gładkich, prążkowanych ścianach. Atrakcyjne są również okazy pokazujące promieniste agregaty na matrycy skalnej, np. na kwarcu lub skaleniu. Wielkość kryształów ma duże znaczenie - większe, dobrze uformowane okazy są znacznie rzadsze i bardziej pożądane. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowych (Zlatá Idka, Słowacja; Přibyslavice, Czechy) mają szczególną wartość dla kolekcjonerów specjalizujących się w systematyce minerałów. Inne stanowiska dostarczające materiału o znaczeniu kolekcjonerskim to m.in. niektóre pegmatyty w Norwegii i USA.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy oxy-schorlu można czyścić letnią wodą z dodatkiem łagodnego mydła i przy użyciu miękkiej szczoteczki. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą powodować pęknięcia w kruchych kryształach. Po umyciu należy go dokładnie spłukać wodą destylowaną i pozostawić do całkowitego wyschnięcia. ## Czego unikać Należy chronić minerał przed kontaktem z silnymi kwasami i zasadami. Jako członek grupy turmalinów, może być wrażliwy na nagłe i ekstremalne zmiany temperatury, które mogą prowadzić do powstawania wewnętrznych spękań. Długotrwała ekspozycja na intensywne światło słoneczne nie jest zalecana. ## Przechowywanie Oxy-schorl jest stosunkowo twardy, ale kruchy. Najlepiej przechowywać go w osobnych pudełkach klaserowych lub na miękkim podłożu, aby uniknąć zarysowań i obtłuczeń. Chronić przed kurzem i wilgocią.