Oxy-dravite

Wzór chemiczny: Na(Al<sub>2</sub>Mg)(Al<sub>5</sub>Mg)(Si<sub>6</sub>O<sub>18</sub>)(BO<sub>3</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>3</sub>O

Oksy-drawit to rzadki minerał z grupy turmalinów, wyróżniający się dominacją tlenu w miejscu jonów wodorotlenowych w swojej strukturze krystalicznej.

## Charakterystyka Oksy-drawit jest członkiem supergrupy turmalinów, należącym do grupy alkalicznej. Jest tlenowym analogiem drawitu. Tworzy słupkowe, pryzmatyczne kryształy, często zakończone piramidą. Zazwyczaj występuje w formie promienistych agregatów lub wrosłych ziaren. Kryształy są podłużnie zbrużdżone. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 7 w skali Mohsa i szklistym połyskiem. Jest kruchy, a jego gęstość wynosi około 3,13 g/cm³. Nie wykazuje fluorescencji w świetle ultrafioletowym. ## Barwy i odmiany Oksy-drawit najczęściej przybiera barwę od ciemnobrązowej do niemal czarnej. Wykazuje silny pleochroizm, zmieniając barwę od ciemnobrązowej do niemal bezbarwnej lub jasnożółtej w zależności od kierunku obserwacji. ## Historia i nazwa Nazwa "oksy-drawit" nawiązuje do jego składu chemicznego - jest to drawit, w którym dominującym anionem w pozycji W jest tlen (O²⁻), a nie grupa wodorotlenowa (OH⁻). Został opisany jako nowy minerał w 2000 roku przez Joela D. Grice'a i T. Scotta Ercita na podstawie materiału z miejscowości Osarara w regionie Narok w Kenii.

Właściwości

Twardość Mohsa
7
Połysk
Szklisty
Rysa
Jasnobrązowa
Gęstość
3.13
Łupliwość
Brak
Przełam
Nierówny, Muszlowy
Przezroczystość
Prześwitujący do nieprzezroczystego
Układ krystaliczny
Trygonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne to pokrój kryształów (podłużnie prążkowane pryzmy), wysoka twardość (7 w skali Mohsa), ciemnobrązowa do czarnej barwa oraz silny pleochroizm. Ostateczna identyfikacja wymaga jednak zaawansowanych metod analitycznych, takich jak analiza chemiczna (EDS/WDS) i rentgenowska (XRD), aby odróżnić go od innych ciemnych turmalinów. ## Odróżnianie od podobnych Oksy-drawit jest wizualnie nieodróżnialny od innych ciemnych turmalinów, takich jak schörl, drawit czy buergerit. Schörl jest zazwyczaj czarny i bogaty w żelazo, podczas gdy drawit ma w swojej strukturze dominujące grupy (OH) zamiast tlenu. Pewne rozróżnienie jest możliwe tylko za pomocą specjalistycznych badań laboratoryjnych. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, słupkowe kryształy o przekroju trygonalnym, często z zaokrąglonymi ścianami. Kryształy są charakterystycznie prążkowane wzdłuż osi pionowej. Występuje również w postaci promienistych agregatów i nieregularnych ziaren w skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Oksy-drawit powstaje w skałach metamorficznych bogatych w magnez, takich jak marmury i łupki, oraz w niektórych granitowych pegmatytach. Jego powstawanie jest związane z procesami metasomatycznymi, gdzie płyny bogate w bor wchodzą w interakcję ze skałami zasobnymi w glin i magnez. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z takimi minerałami jak kwarc, kalcyt, dolomit, tremolit, flogopit, skapolit, tytanit oraz inne turmaliny. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to typowa lokalizacja w Osarara w Kenii, a także Slyudyanka nad jeziorem Bajkał w Rosji. Wystąpienia odnotowano również w gminie Gouverneur w stanie Nowy Jork (USA) oraz w Tadżykistanie.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy oksy-drawitu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi i nieuszkodzonymi kryształami o wyraźnym połysku. Szczególnie poszukiwane są okazy wykazujące silny pleochroizm. Atrakcyjność podnosi również kontrastowe umiejscowienie ciemnych kryształów na jasnej matrycy skalnej, na przykład na białym marmurze.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie letnią wodą destylowaną i miękką szczoteczką. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą spowodować pęknięcia w kruchych kryształach. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i zasadami. Minerał jest stabilny w normalnych warunkach, ale należy chronić go przed gwałtownymi zmianami temperatury i silnym, bezpośrednim światłem słonecznym, które może z czasem wpłynąć na jego barwę. ## Przechowywanie Przechowywać w stabilnych warunkach pokojowych, z dala od kurzu i wilgoci. Ze względu na kruchość, okazy powinny być przechowywane w osobnych pudełkach lub gablotach, aby uniknąć zarysowań i uszkodzeń mechanicznych.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej