Oxammite
Wzór chemiczny: (N<sup>3-</sup>H<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(C<sub>2</sub>)<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>·H<sub>2</sub>O
Oksamit to rzadki minerał organiczny - uwodniony szczawian amonu, występujący w postaci kruchych, bezbarwnych lub białych kryształów i nalotów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 1.5
- Łupliwość
- Doskonała wg {110}
- Przełam
- Muszlowy
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną oksamitu jest jego bardzo niska twardość (2,5) i niewielka gęstość. Charakterystyczna jest też jego rozpuszczalność w wodzie. Występuje w specyficznym środowisku - w złożach guana lub w osadach jeziornych bogatych w materię organiczną. Reaguje z kwasami, wydzielając amoniak. ## Odróżnianie od podobnych Oksamit można pomylić z innymi rzadkimi minerałami organicznymi występującymi w guanie, takimi jak whewellit czy weddellit. Whewellit i weddellit (szczawiany wapnia) są jednak znacznie twardsze (2,5-3) i nie rozpuszczają się w wodzie tak łatwo jak oksamit. Od innych miękkich, białych minerałów (np. gipsu) odróżnia go geneza oraz reakcja z wodą. ## Formy kryształów Tworzy niewielkie, tabliczkowe lub krótkosłupkowe kryształy o przekroju rombowym. Często występują w formie promienistych lub gwiaździstych agregatów, a także skupień ziarnistych i ziemistych nalotów.
Środowisko występowania
## Geneza Oksamit jest minerałem pochodzenia organicznego. Powstaje w wyniku reakcji kwasu szczawiowego i amoniaku, które są produktami rozkładu materii organicznej w specyficznych warunkach. Najczęściej tworzy się w złożach guana ptaków morskich lub nietoperzy, gdzie zachodzą procesy gnilne bogate w związki azotu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami organicznymi i fosforanami typowymi dla złóż guana. Jego najczęstszymi minerałami towarzyszącymi są salmiak, maskagnit, fosfammit, a także whewellit i weddellit. ## Lokalizacje Najważniejsze i historyczne stanowisko oksamitu to wyspy Guañape u wybrzeży Peru. Znany jest również z jaskini Baracoa na Kubie. Występuje także w osadach jeziornych w pobliżu miejscowości Tadżyk w Czechach.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami, tworzące atrakcyjne wizualnie, promieniste agregaty na skale macierzystej. Ze względu na rzadkość minerału, każdy okaz z potwierdzonej lokalizacji, nawet w formie nalotu, ma wartość kolekcjonerską. Wielkość kryształów rzadko przekracza kilka milimetrów, więc okazy z większymi kryształami są wyjątkowo pożądane. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej znane okazy pochodzą z wysp Guañape w Peru. Materiał z tej lokalizacji jest uważany za typowy dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy oksamitu są ekstremalnie wrażliwe na wodę, w której łatwo się rozpuszczają. Czyszczenie na mokro jest absolutnie zabronione. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą, parą wodną i innymi płynami. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, podatny na uszkodzenia mechaniczne. Powinien być chroniony przed wysoką wilgotnością powietrza, która może prowadzić do jego powolnego rozpuszczania i degradacji. Należy go także chronić przed wysoką temperaturą. ## Przechowywanie Oksamit wymaga przechowywania w warunkach o kontrolowanej, niskiej wilgotności. Najlepiej trzymać go w szczelnym, zamykanym pudełku (typu "membrane box" lub w pudełku z pochłaniaczem wilgoci). Należy unikać wystawiania go na otwarte powietrze, zwłaszcza w wilgotne dni.