Ottrélite
Wzór chemiczny: Mn<sup>2+</sup>Al<sub>2</sub>O(SiO<sub>4</sub>)(OH)<sub>2</sub>
Ottrelit to rzadki, zielonkawy lub czarnawy minerał z grupy chlorytoidu, tworzący niewielkie, tabliczkowe kryształy w skałach metamorficznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6-7
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Grayish-green
- Gęstość
- 3.41
- Łupliwość
- Good on {001}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent to opaque
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi ottrelitu są jego niewielkie, najczęściej heksagonalne w zarysie, tabliczkowe kryształy o zielonkawej lub czarnej barwie, osadzone w skałach metamorficznych, takich jak fyllity i łupki. Połysk szklisty do perłowego na powierzchniach łupliwości oraz stosunkowo wysoka twardość są również pomocne w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Ottrelit bywa mylony z innymi minerałami blaszkowymi, takimi jak chloryt czy biotyt. Od chlorytu odróżnia go znacznie wyższa twardość (chloryt jest bardzo miękki, ok. 2-2.5 w skali Mohsa). Od biotytu różni się barwą (biotyt jest zazwyczaj brązowy do czarnego) i często bardziej regularnym, sześciobocznym zarysem kryształów. Ostateczne odróżnienie od innych członków grupy chlorytoidu wymaga zaawansowanych analiz chemicznych. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj cienko- do grubotabliczkowe, o pseudoheksagonalnym zarysie. Często występują jako pojedyncze, rozproszone blaszki w skale. Rzadziej tworzą agregaty rozetowe lub gwiaździste.
Środowisko występowania
## Geneza Ottrelit jest minerałem typowym dla skał, które uległy metamorfizmowi regionalnemu niskiego do średniego stopnia, w warunkach facji zieleńcowej i glaukofanowej. Powstaje w bogatych w glin i mangan osadach pelitycznych (iłowcach, mułowcach). Jest minerałem wskaźnikowym, pomagającym określić ciśnienie i temperaturę panujące podczas procesów metamorficznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z kwarcem, serycytem (drobnołuskowym muskowitem), chlorytem, chlorytoidem, pirofilitem, almandynem, spessartynem, karfolitem i diasporą. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska występowania ottrelitu to historyczna lokalizacja w Ottré, Ardeny (Belgia). Znajdowany jest również w Alpach (Szwajcaria, Włochy), w Grecji (wyspa Eubea), w Stanach Zjednoczonych (Massachusetts) oraz w Japonii.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazów ottrelitu zależy przede wszystkim od wielkości i wykształcenia kryształów. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnymi, ostro zarysowanymi, pseudoheksagonalnymi kryształami, które kontrastują barwnie ze skałą macierzystą. Duże, jak na ten minerał, kryształy (powyżej kilku milimetrów) lub rzadkie agregaty rozetowe są szczególnie poszukiwane. Czystość i brak uszkodzeń mechanicznych są kluczowe. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej cenione okazy pochodzą z typowej lokalizacji w Ottré w Belgii. Okazy z alpejskich lokalizacji w Szwajcarii i Włoszech również dostarczają dobrych jakościowo materiałów kolekcjonerskich.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy ottrelitu, najczęściej występujące w skale macierzystej, należy czyścić bardzo ostrożnie. Najlepiej używać miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można przemyć okaz wodą destylowaną, a następnie dokładnie osuszyć. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić delikatne kryształy lub spowodować ich odspojenie od podłoża. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami i zasadami, które mogą reagować z minerałem. Mimo stosunkowo wysokiej twardości, jest on kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami i upadkami. Nie jest wrażliwy na światło słoneczne, ale długotrwałe przechowywanie w wilgotnych warunkach jest niewskazane. ## Przechowywanie Okazy ottrelitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby uniknąć otarć i uszkodzeń mechanicznych. Ponieważ kryształy są zazwyczaj małe i osadzone w skale, należy obchodzić się z całym okazem delikatnie, by nie wykruszyć drobnych blaszek minerału.