Osumilite
Wzór chemiczny: KFe<sup>2+</sup><sub>2</sub>(Al<sub>5</sub>Si<sub>10</sub>)O<sub>30</sub>
Osumilit to rzadki krzemian pierścieniowy o złożonym składzie, tworzący najczęściej niebieskie lub czarne, tabliczkowe kryształy o szklistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5-6
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.64
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny do muszlowego
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Osumilit rozpoznaje się głównie po jego charakterystycznym, sześciobocznym pokroju kryształów, szklistym połysku oraz barwie (najczęściej niebieskiej, szarej lub czarnej). Występowanie w specyficznych, wysokotemperaturowych skałach metamorficznych (facja granulitowa) jest kluczową wskazówką. Twardość w przedziale 5-6 pomaga w odróżnieniu od miększych minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Osumilit bywa mylony z kordierytem, szafirem lub turmalinem (schorlem). - Od **kordierytu** różni się pokrojem (kordieryt częściej tworzy pseudoheksagonalne kryształy pryzmatyczne) i często intensywniejszą niebieską barwą. Kordieryt wykazuje też silny pleochroizm, który w osumilicie jest słabszy. - Od **szafiru** (korundu) jest znacznie miększy (twardość szafiru to 9). - Od czarnego **turmalinu** (schorlu) odróżnia go niższa twardość (turmalin 7-7.5) i często bardziej tabliczkowy pokrój. ## Formy kryształów Kryształy osumilitu są heksagonalne, najczęściej krótkie, pryzmatyczne lub tabliczkowe, o sześciobocznym zarysie. Występuje również w postaci skupień ziarnistych, nieregularnych ziaren lub jako składnik masy skalnej.
Środowisko występowania
## Geneza Osumilit jest minerałem typowym dla skał poddanych metamorfizmowi regionalnemu w warunkach wysokiej temperatury i stosunkowo niskiego ciśnienia, charakterystycznych dla facji granulitowej i piroksenowo-hornblendowej. Powstaje również w produktach wulkanicznych, takich jak lawy i tufy ryolitowe, gdzie krystalizuje z magmy w końcowych etapach jej stygnięcia. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z takimi minerałami jak kwarc, skalenie potasowe (sanidyn, ortoklaz), plagioklazy, biotyt, kordieryt, hipersten, magnetyt, ilmenit, szafiryn i trydymit. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska osumilitu na świecie to m.in.: - Japonia (Sakkabira, prefektura Kagoshima - miejsce typowe) - Włochy (obszar wulkaniczny Vulsini, Lacjum) - Niemcy (rejon wulkaniczny Eifel) - USA (Obsidian Cliffs, Wyoming; góry Jemez, Nowy Meksyk) - Antarktyda (Ziemia Enderby) - Tadżykistan (góry Pamir)
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z ostro zakończonymi, dobrze wykształconymi, sześciobocznymi kryształami o intensywnej, niebieskiej lub indygowej barwie. Wysoko oceniane są również przezroczyste kryształy, które należą do rzadkości. Kontrastujące umiejscowienie na jasnej matrycy skalnej (np. w ryolicie) znacznie podnosi atrakcyjność wizualną i wartość okazu. ## Popularne stanowiska Okazy o jakości kolekcjonerskiej, choć zazwyczaj niewielkie, pochodzą głównie z lokalizacji wulkanicznych. Szczególnie poszukiwane są niebieskie kryształy z kompleksu wulkanicznego Eifel w Niemczech oraz z włoskiego Lacjum. Japońskie okazy z lokalizacji typowej mają głównie znaczenie historyczne.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy osumilitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, unikając silnego strumienia. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą spowodować pęknięcia w kruchych kryształach. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na gwałtowne zmiany temperatury. Należy chronić go przed kontaktem z kwasami i silnymi środkami chemicznymi. Długotrwała ekspozycja na bezpośrednie światło słoneczne nie jest zalecana, chociaż nie ma dowodów na jego blaknięcie. ## Przechowywanie Okazy osumilitu, szczególnie te z dobrze wykształconymi kryształami, powinny być przechowywane w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby uniknąć otarć i uszkodzeń mechanicznych. Najlepiej trzymać je w stabilnych warunkach pokojowych, z dala od źródeł wilgoci i kurzu.