Ondrušite
Wzór chemiczny: CaCu<sup>2+</sup><sub>4</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>3</sub>OH)<sub>2</sub>·10H<sub>2</sub>O
Ondrušit jest rzadkim, uwodnionym arsenianem wapnia i miedzi, tworzącym charakterystyczne, niebieskozielone agregaty igiełkowych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2-3
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Pale blue
- Gęstość
- 3.36
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne ondrušitu to jego charakterystyczna błękitna lub niebieskozielona barwa, igiełkowy pokrój kryształów tworzących promieniste agregaty oraz występowanie w paragenezie z innymi rzadkimi arsenianami miedzi. Jest to minerał wtórny, znajdowany w strefach utleniania. ## Odróżnianie od podobnych Ondrušit może być mylony z innymi niebieskimi i zielonymi arsenianami miedzi, takimi jak geminit, lindackeryt, lawendulan czy picrofarmakolit, z którymi często współwystępuje. Geminit tworzy bardziej pryzmatyczne kryształy, a lindackeryt listewkowe. Pewne rozróżnienie tych minerałów w warunkach amatorskich jest bardzo trudne i najczęściej wymaga zaawansowanych badań, takich jak analiza chemiczna (EDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, igiełkowe lub spłaszczone, listewkowe kryształy. Prawie zawsze występują one w formie promienistych lub wachlarzowatych agregatów, a także jako cienkie naskorupienia na powierzchni skał.
Środowisko występowania
## Geneza Ondrušit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (tzw. żelaznej czapie) hydrotermalnych złóż kruszcowych bogatych w arsen i miedź. Często jest produktem procesów post-górniczych, krystalizując na ścianach starych wyrobisk w wyniku wietrzenia pierwotnych siarczków i arsenków. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z całym szeregiem innych rzadkich, wtórnych arsenianów. W lokalizacji typowej (Jáchymov) znaleziono go w towarzystwie geminitu, lindackerytu, erytrynu, annabergitu, farmakosyderytu, skorodytu oraz arsenu rodzimego. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania ondrušitu jest jego lokalizacja typowa – Jáchymov (kopalnia Svornost) w Rudawach, w Czechach. Potwierdzono również jego obecność w kopalni Maria Josefa w Rodalquilar w Hiszpanii oraz w kopalni Km 3 w Laurion w Grecji. Są to jedyne potwierdzone stanowiska na świecie.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, promienistymi agregatami o intensywnej, błękitnej barwie, osadzone na niewielkiej matrycy skalnej. Kontrast barwy minerału z podłożem znacząco podnosi jego atrakcyjność. Ze względu na rzadkość, nawet niewielkie mikroskupienia są poszukiwane. Wartość okazu wzrasta, jeśli towarzyszą mu inne rzadkie arseniany. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane okazy pochodzą z lokalizacji typowej – czeskiego Jáchymova. Materiał z tego historycznego złoża jest uważany za klasyczny i stanowi wzorzec dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Należy czyścić go wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka lub delikatnego strumienia sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Minerał jest miękki i kruchy, a kontakt z wodą lub chemikaliami może prowadzić do jego uszkodzenia lub rozpuszczenia. ## Czego unikać Jako arsenian, ondrušit jest toksyczny. Należy unikać wdychania pyłu i bezwzględnie myć ręce po każdym kontakcie z okazem. Nie należy go podgrzewać, ponieważ może tracić wodę krystalizacyjną i ulec trwałym zmianom. Należy chronić go przed wilgocią, skrajnymi temperaturami i chemikaliami. ## Przechowywanie Okazy ondrušitu najlepiej przechowywać w zamkniętych, stabilnych pojemnikach (pudełkach typu „micromount”), które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i nagłymi zmianami wilgotności. Przechowywać poza zasięgiem dzieci i zwierząt.