Omariniite

Wzór chemiczny: Cu<sup>1+</sup><sub>8</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>Zn<sup>2+</sup>Ge<sup>4+</sup><sub>2</sub>S<sup>2-</sup><sub>12</sub>

Omariniit to rzadki siarczek miedzi, żelaza, cynku i germanu, odkryty w Argentynie, tworzący metaliczne ziarna w towarzystwie innych minerałów germanu.

## Charakterystyka Omariniit jest bardzo rzadkim minerałem z grupy siarczków, opisanym po raz pierwszy w 2016 roku. Występuje w postaci bardzo drobnych, anhedralnych (niemających własnych ścian) ziaren, zwykle o wielkości nieprzekraczającej 100 mikrometrów. Ziarna te są najczęściej wrośnięte w inne minerały, głównie w galen. Z wyglądu jest nieprzezroczysty i ma metaliczny połysk. ## Właściwości fizyczne Ze względu na niewielkie rozmiary ziaren, wiele właściwości fizycznych omariniitu nie zostało w pełni określonych. Twardość w skali Mohsa szacuje się na 4 do 4.5. Minerał wykazuje metaliczny połysk i jest nieprzezroczysty. Jego rysa jest czarna. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 4.75 g/cm³. ## Barwy i odmiany Omariniit w świetle odbitym pod mikroskopem ma szarą barwę z lekkim kremowym odcieniem. Nie zaobserwowano w nim wewnętrznych refleksów. Nie wyróżnia się żadnych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty w złożu polimetalicznym Pingüino w prowincji Santa Cruz w Argentynie. Został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2015 roku pod numerem IMA2015-059. Nazwa honoruje dr. Omara Ricardo Omariniego (1946–2012), argentyńskiego geologa, który wniósł znaczący wkład w badania geologii północno-zachodniej Argentyny, w tym regionu, w którym dokonano odkrycia. ## Zastosowania Omariniit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego ani komercyjnego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako bardzo rzadki minerał zawierający german.

Właściwości

Twardość Mohsa
4-4.5
Połysk
Metaliczny
Rysa
Czarna
Gęstość
4.75
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Tetragonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja omariniitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik laboratoryjnych. Wymaga analizy w świetle odbitym przy użyciu mikroskopu metalograficznego oraz potwierdzenia składu chemicznego za pomocą mikrosondy elektronowej (EDS/WDS) lub dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). W świetle odbitym jest szary z kremowym odcieniem, niepleochroiczny i słabo anizotropowy. ## Odróżnianie od podobnych Omariniit jest bardzo podobny do innych siarczków germanu, takich jak briartyt, germanit czy putzit. Występuje z nimi w ścisłym zrośnięciu. Odróżnienie go od tych minerałów wymaga precyzyjnej analizy chemicznej, ponieważ mają one zbliżone właściwości optyczne. W porównaniu do germanitu, omariniit jest nieco jaśniejszy. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy wyłącznie anhedralne, nieregularne ziarna, często o zaokrąglonych lub ameboidalnych kształtach. Nie zaobserwowano go w postaci wykształconych kryształów. Ziarna te występują jako inkluzje lub w zrostach z innymi siarczkami.

Środowisko występowania

## Geneza Omariniit powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych w żyłach polimetalicznych. W jedynej znanej lokalizacji (złożu Pingüino) jest związany z mineralizacją żyłową o niskiej siarkowatości, powstałą w warunkach epithermalnych. Krystalizował z roztworów hydrotermalnych bogatych w miedź, żelazo, cynk, german i siarkę. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w ścisłym towarzystwie innych rzadkich minerałów germanu. Najczęściej współwystępuje z putzitem, germanitem, briartytem, galenem, sfalerytem, chalkopirytem i pirytem. Jego ziarna są zazwyczaj wrośnięte w galen lub tworzą zrosty z putzitem i germanitem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania omariniitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże Pingüino, położone w departamencie Deseado w prowincji Santa Cruz w Argentynie.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, omariniit nie jest oceniany według typowych kryteriów, takich jak rozmiar czy forma kryształu. Wartość kolekcjonerska okazu zależy od potwierdzenia obecności minerału za pomocą analizy oraz od bogactwa i różnorodności towarzyszących mu rzadkich minerałów germanu (putzitu, germanitu) na tym samym fragmencie. Najcenniejsze są polerowane zgłady, na których można pod mikroskopem zidentyfikować i sfotografować ziarna omariniitu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest złoże Pingüino w Argentynie. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie trudny do zdobycia i trafia głównie do instytucji badawczych oraz wyspecjalizowanych kolekcji systematycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary ziaren wrośniętych w inne minerały, okazy z omariniitem nie powinny być czyszczone w sposób mechaniczny ani chemiczny. Jakakolwiek próba izolacji lub czyszczenia grozi bezpowrotnym zniszczeniem minerału. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich chemikaliów, ultradźwięków, zmian temperatury oraz prób polerowania czy szlifowania matrycy skalnej. Okazy powinny być chronione przed kurzem i zanieczyszczeniami chemicznymi z powietrza. ## Przechowywanie Okazy zawierające omariniit, zazwyczaj w postaci polerowanych zgładów do badań mikroskopowych lub małych fragmentów skały macierzystej, powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w specjalistycznych pudełkach typu "micromount" lub w zamkniętych pojemnikach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej