Ognitite
Wzór chemiczny: NiBiTe
Ognitit to bardzo rzadki tellurobizmutek niklu, występujący w postaci drobnych, metalicznych ziaren w asocjacji z innymi minerałami kruszcowymi.
Właściwości
- Połysk
- Metaliczny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trigonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja ognititu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych. Pod mikroskopem kruszcowym w świetle odbitym charakteryzuje się kremowobiałą barwą z różowawym odcieniem i silnym metalicznym połyskiem. Ostateczne potwierdzenie wymaga analizy chemicznej z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS) w celu stwierdzenia obecności niklu, bizmutu i telluru w odpowiednich proporcjach. ## Odróżnianie od podobnych Pod mikroskopem może być mylony z innymi tellurkami o podobnym odcieniu, takimi jak melonit czy niektóre fazy w układzie bizmut-tellur. Rozróżnienie opiera się wyłącznie na precyzyjnej analizie składu chemicznego. ## Formy kryształów Ognitit nie tworzy widocznych kryształów. Występuje wyłącznie w formie drobnych, nieregularnych ziaren i wrostków w innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Ognitit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w końcowych etapach krystalizacji z roztworów bogatych w nikiel, bizmut i tellur, w warunkach niskich i średnich temperatur. Jego obecność stwierdzono w żyłach kwarcowo-kalcytowych przecinających skały ultrazasadowe (serpentynity). ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w paragenezie z innymi rzadkimi minerałami kruszcowymi. Najczęściej towarzyszą mu: maucherit, nikielin, hezwoodit, pentlandyt, miedź rodzima, bizmut rodzimy, melonit, altait oraz minerały z grupy platynowców (PGM). ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone i dobrze udokumentowane miejsce występowania ognititu na świecie to jego lokalizacja typowa - złoże niklowo-miedziowe Ognit w Sajanie Wschodnim na Syberii w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu z ognititem jest oceniana zupełnie inaczej niż w przypadku minerałów tworzących duże kryształy. Najważniejszym kryterium jest potwierdzenie obecności minerału za pomocą analizy chemicznej. Wartość okazu podnosi bogactwo asocjacji mineralnej widocznej na szlifie oraz wielkość (nawet jeśli to tylko dziesiątki mikrometrów) i "czystość" analizowanego ziarna ognititu. Okazy te mają wartość wyłącznie dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów systematycznych i instytucji naukowych. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest złoże Ognit w Rosji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy, w których stwierdzono obecność ognititu (zazwyczaj polerowane szlify lub bloczki), należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Jakikolwiek kontakt z płynami lub chemikaliami jest niewskazany. ## Czego unikać Należy unikać myjek ultradźwiękowych, wszelkich środków chemicznych, kwasów i zasad. Należy chronić powierzchnię polerowanego szlifu przed zarysowaniem i utlenianiem. Nie należy narażać okazu na zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy z ognititem powinny być przechowywane w suchym miejscu, w specjalistycznym pudełku kolekcjonerskim (tzw. "micromount box"), aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Najlepiej trzymać je w stabilnych warunkach pokojowych.