Obradovicite-NaCu

Wzór chemiczny: [Na<sub>2</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>17</sub>Cu<sup>2+</sup>(H<sub>2</sub>O)<sub>6</sub>][Mo<sup>6+</sup><sub>8</sub>As<sup>5+</sup><sub>2</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>3</sub>O<sub>34</sub>(OH)<sub>3</sub>]

Obradovicite-NaCu to bardzo rzadki, złożony molibdenian o intensywnie zielonej barwie, występujący w postaci drobnych, igiełkowych kryształów.

## Charakterystyka Obradovicite-NaCu jest niezwykle rzadkim minerałem wtórnym z grupy obradovicitu. Tworzy skupienia bardzo małych, igiełkowych lub włosowatych kryształów, które mogą formować promieniste agregaty lub powłoki. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest żywy, intensywnie zielony kolor. ## Właściwości fizyczne Kryształy są elastyczne i wykazują połysk od szklistego do jedwabistego. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów, większość właściwości fizycznych, jak twardość czy gęstość, jest trudna do precyzyjnego zmierzenia i została oszacowana. ## Barwy i odmiany Minerał ten występuje w odcieniach od zielonego do żółtozielonego. Nie są znane żadne jego odmiany. ## Historia i nazwa Został nazwany na cześć Martina Obradovica (ur. 1958), kolekcjonera minerałów z Nowego Jorku, który dostarczył pierwsze próbki do badań. Przyrostek "-NaCu" odnosi się do dominujących kationów w jego strukturze. Minerał został zatwierdzony przez IMA w 2008 roku. Typowa lokalizacja to kopalnia Chuquicamata w Chile. ## Zastosowania Obradovicite-NaCu nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach oraz naukowców badających złożone związki molibdenu.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Połysk
Szklisty
Rysa
Jasnozielona
Gęstość
2.83
Łupliwość
Doskonała według {010}
Przełam
Zadziorowy
Przezroczystość
Prześwitujący
Układ krystaliczny
Monokliniczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja opiera się na charakterystycznej formie (drobne, igiełkowe kryształy w promienistych skupieniach), intensywnie zielonej barwie i współwystępowaniu z innymi wtórnymi molibdenianami i siarczanami w strefach utleniania złóż miedzi. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi zielonymi minerałami wtórnymi, takimi jak brochantyt, malachit czy inne rzadkie molibdeniany. Ostateczne odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) lub spektroskopia elektronowa (EDS), ze względu na jego unikalny skład chemiczny. ## Formy kryształów Tworzy bardzo drobne, igiełkowe lub włosowate kryształy, zazwyczaj zgrupowane w promieniste agregaty, rozety lub tworzące cienkie naloty i powłoki na skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w strefach utleniania hydrotermalnych złóż polimetalicznych, bogatych w molibden, miedź i arsen. Krystalizuje z roztworów wodnych w warunkach silnego wietrzenia. ## Asocjacje mineralne Najczęściej występuje w towarzystwie tenorytu, lindgrenitu, hematytu, kwarcu, a także innych rzadkich molibdenianów, takich jak obradovicit-KCu czy powellit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania tego minerału na świecie jest kopalnia miedzi Chuquicamata, położona w regionie Antofagasta w Chile.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej wartościowe okazy to te, które posiadają dobrze wykształcone, choćby mikroskopijne, promieniste agregaty o intensywnej, żywozielonej barwie, kontrastujące z matrycą skalną. Ze względu na rzadkość, każdy dobrze udokumentowany okaz jest cenny. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów to kopalnia Chuquicamata w Chile, co czyni je niezwykle pożądanymi przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach z typowych lokalizacji (type locality) oraz systematycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Należy unikać czyszczenia mechanicznego. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości, aby usunąć kurz. Kontakt z wodą lub innymi płynami jest niewskazany. ## Czego unikać Minerał jest niezwykle delikatny. Należy unikać dotykania, wibracji, ultradźwięków oraz jakichkolwiek chemikaliów. Próbki należy chronić przed nagłymi zmianami temperatury i wilgotności. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pojemnikach typu "micromount", aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem. Nie należy ich wystawiać na bezpośrednie działanie światła słonecznego.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej