Novograblenovite
Wzór chemiczny: (N<sup>3-</sup>H<sub>4</sub>)MgCl<sub>3</sub>·6H<sub>2</sub>O
Nowograblenowit to rzadki, rozpuszczalny w wodzie chlorek magnezu i amonu, tworzący bezbarwne, igiełkowe kryształy na produktach ekshalacji wulkanicznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 1.596
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną nowograblenowitu jest jego forma występowania - delikatne, igiełkowe lub włoskowe kryształy tworzące wełniste agregaty. Charakterystyczne jest też jego pochodzenie (ekshalacje wulkaniczne) oraz ekstremalna niestabilność w wilgotnym środowisku. Reaguje gwałtownie z wodą, rozpuszczając się. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi rozpuszczalnymi halogenkami powstającymi w fumarolach, takimi jak salamoniak (NH₄Cl) czy kremersyt. Salamoniak zwykle tworzy bardziej zwarte naloty lub dendrytyczne formy. Kremersyt ma podobny skład, ale krystalizuje w innym układzie i często jest zabarwiony na żółto lub czerwono. Ostateczne odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Nowograblenowit tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy o pokroju igiełkowym lub włoskowym. Kryształy są często zgrupowane w chaotyczne, splątane agregaty przypominające wełnę mineralną.
Środowisko występowania
## Geneza Nowograblenowit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego. Powstaje w wyniku sublimacji gazów wulkanicznych (ekshalacji) w strefach aktywnych fumaroli. Krystalizuje w temperaturze poniżej 100°C bezpośrednio z fazy gazowej na powierzchni skał wulkanicznych, takich jak bazalt. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi produktami ekshalacji wulkanicznych. W miejscu odkrycia (wulkan Tołbaczyk) znaleziono go w towarzystwie salamoniaku, hematytu, halitu, sylwinu oraz rzadkiego minerału o nazwie cadwaladeryt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania nowograblenowitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: pole fumarolne na drugim stożku żużlowym północnego wyłomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej Tołbaczyka (1975-1976) na wulkanie Tołbaczyk, Kamczatka, Rosja.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów nowograblenowitu ocenia się na podstawie obfitości i stopnia zachowania delikatnych, igiełkowych kryształów. Najbardziej pożądane są bogate, "puszyste" agregaty o wyraźnie widocznej strukturze, wolne od zanieczyszczeń i uszkodzeń mechanicznych. Ważne jest również, aby okaz był dobrze zabezpieczony przed wilgocią, co świadczy o staranności pozyskania i przechowywania. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów tego minerału to wulkan Tołbaczyk na Kamczatce. Materiał kolekcjonerski jest niezwykle ograniczony i pochodzi wyłącznie z ekspedycji naukowych na to jedno stanowisko.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Minerał jest ekstremalnie wrażliwy na wodę i wilgoć. Absolutnie nie wolno czyścić go wodą ani żadnymi płynami. Okazy należy chronić przed kontaktem z wilgocią z otoczenia. ## Czego unikać Należy unikać wody, pary wodnej, wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 30-40%), która prowadzi do szybkiego rozpuszczenia minerału. Należy również unikać wysokiej temperatury, która może spowodować utratę wody z jego struktury krystalicznej. Jest bardzo miękki i kruchy, więc należy unikać jakiegokolwiek kontaktu fizycznego. ## Przechowywanie Okazy nowograblenowitu muszą być przechowywane w szczelnych, hermetycznych pojemnikach, najlepiej z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Powinny być trzymane w stabilnej, niskiej wilgotności i temperaturze pokojowej, z dala od bezpośredniego światła słonecznego.