Northstarite

Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>6</sub>(Te<sup>4+</sup>O<sub>3</sub>)<sub>5</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>3</sub>S<sup>2-</sup>)

Northstaryt to ekstremalnie rzadki tiosiarczan i telluryn ołowiu, tworzący mikroskopijne, kanarkowo-żółte kryształy o diamentowym połysku.

## Charakterystyka Northstaryt jest złożonym minerałem z gromady siarczanów (specyficznie tiosiarczanem) i tellurynów, zawierającym ołów. Występuje w postaci niewielkich skupień i nalotów. Typowe okazy tworzą agregaty drobnych, blaszkowatych lub listewkowych kryształów, często ułożonych subrównolegle. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, kanarkowo-żółta barwa oraz silny, diamentowy połysk, który sprawia, że nawet mikroskopijne kryształy są dobrze widoczne na tle skały macierzystej. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się dużą gęstością, wynoszącą około 6,51 g/cm³, co jest typowe dla minerałów ołowiu. Jest przeświecający i posiada silny diamentowy połysk. Twardość oraz dokładne właściwości mechaniczne, takie jak łupliwość czy przełam, nie zostały dotychczas precyzyjnie określone ze względu na niewielkie rozmiary kryształów. ## Barwy i odmiany Northstaryt występuje wyłącznie w jednym, charakterystycznym kolorze: od jasnożółtego do kanarkowo-żółtego. Nie są znane żadne jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od jego lokalizacji typowej - kopalni North Star w dystrykcie Tintic, w stanie Utah (USA). Został on opisany i uznany za nowy gatunek minerału w 1995 roku przez zespół mineralogów: A.C. Robertsa, J.D. Grice'a, A.J. Criddle'a, D.C. Harrisa i M.C. Jensena. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i występowanie jedynie w formie mikroskopijnych okazów, northstaryt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz jest cenionym nabytkiem w zaawansowanych kolekcjach minerałów rzadkich i mikromontów.

Właściwości

Połysk
Adamantine
Rysa
Light yellow
Gęstość
6.51
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami pozwalającymi na wstępną identyfikację northstarytu są jego kanarkowo-żółta barwa, bardzo silny diamentowy połysk, wysoka gęstość oraz specyficzne środowisko występowania. Pewne rozpoznanie jest jednak niemożliwe bez zaawansowanych badań laboratoryjnych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/XRD), ze względu na mikroskopowy rozmiar kryształów i podobieństwo do innych wtórnych minerałów tellurowych. ## Odróżnianie od podobnych Northstaryt może być mylony z innymi rzadkimi, żółtymi minerałami ze stref utleniania złóż tellurowych, takimi jak emmonsyt, mackayit czy paratelluryt. Odróżnienie go "gołym okiem" lub pod lupą jest praktycznie niemożliwe. Wymaga to analizy składu chemicznego i struktury krystalicznej. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy najczęściej agregaty lub skorupki złożone z bardzo małych (zwykle poniżej 1 mm), blaszkowatych lub listewkowych kryształów. Kryształy w skupieniach często wykazują ułożenie subrównoległe.

Środowisko występowania

## Geneza Northstaryt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (tzw. czapach żelaznych) polimetalicznych, hydrotermalnych złóż kruszców bogatych w tellur. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych tellurków i siarczków ołowiu w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami telluru, takimi jak schieffelinit, paratelluryt, telluryt, a także z minerałami pierwotnymi, jak galena, piryt i kwarc, który stanowi skałę macierzystą. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania jest lokalizacja typowa - kopalnia North Star w dystrykcie Tintic, hrabstwo Juab, Utah, USA. Potwierdzono również jego obecność w kopalni Bambolla w Moctezuma, w stanie Sonora w Meksyku. Są to jedyne znane, dobrze udokumentowane stanowiska tego minerału na świecie.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego mikrominerału jak northstaryt, o wartości kolekcjonerskiej decyduje przede wszystkim bogactwo okazu - czyli ilość i gęstość kryształów na matrycy skalnej. Liczy się także jakość samych kryształów (ostrość krawędzi, połysk) oraz obecność minerałów towarzyszących, zwłaszcza innych rzadkich telluranów i tellurynów. Im intensywniejsza barwa, tym okaz jest bardziej pożądany. ## Popularne stanowiska Najbardziej cenione i poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z lokalizacji typowej w kopalni North Star w Utah. Materiał z meksykańskiej kopalni Bambolla jest również wartościowy, ale to amerykańskie znaleziska uchodzą za klasyczne dla tego gatunku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy northstarytu są niezwykle delikatne i małe. Do usuwania kurzu najlepiej używać sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Jakikolwiek kontakt z wodą lub chemikaliami jest ryzykowny. W razie absolutnej konieczności dopuszczalne jest bardzo ostrożne, krótkie płukanie w wodzie destylowanej i natychmiastowe osuszenie. ## Czego unikać Jako minerał ołowiu, northstaryt jest toksyczny - należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. Należy bezwzględnie unikać wszelkich środków chemicznych, kwasów, detergentów i myjek ultradźwiękowych. Powinien być chroniony przed wysoką temperaturą i długotrwałą ekspozycją na intensywne światło. ## Przechowywanie Najbezpieczniejszą metodą przechowywania jest umieszczenie okazu w zamykanym pudełku typu "micromount", z odpowiednią etykietą. Należy go trzymać w stabilnych warunkach, z dala od wilgoci, światła i źródeł ciepła, aby zapobiec jego degradacji.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej