Niningerite
Wzór chemiczny: MgS<sup>2-</sup>
Niningeryt to rzadki siarczek magnezu, spotykany niemal wyłącznie w meteorytach zwanych enstatytowymi chondrytami.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5-4
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Gęstość
- 2.91
- Łupliwość
- Doskonała wg {100}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Regularny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja niningerytu jest niezwykle trudna bez specjalistycznego sprzętu. Wymaga analizy chemicznej (np. za pomocą mikrosondy elektronowej) i rentgenowskiej (XRD) w celu potwierdzenia składu (siarczek magnezu) i struktury krystalicznej. Wizualnie jest to po prostu małe, czarne lub szare, metaliczne ziarno w skale meteorytu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi drobnymi, nieprzezroczystymi minerałami występującymi w meteorytach, takimi jak troilit (FeS), grafit (C) czy chromit. Odróżnienie opiera się wyłącznie na analizie laboratoryjnej składu chemicznego - niningeryt wyróżnia się wysoką zawartością magnezu. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, izometryczne kryształy o pokroju sześciennym lub ośmiościennym. Najczęściej występuje w formie nieregularnych ziaren wrośniętych w inne minerały.
Środowisko występowania
## Geneza Niningeryt jest minerałem charakterystycznym dla bardzo specyficznego środowiska - enstatytowych chondrytów. Są to meteoryty, które powstały w warunkach silnie redukujących (beztlenowych) i w wysokich temperaturach, prawdopodobnie w wewnętrznej części mgławicy słonecznej. W takich warunkach magnez, zamiast tworzyć krzemiany, łączył się z siarką. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla enstatytowych chondrytów, takimi jak enstatyt, klinoenstatyt, kamacyt, perryit, oldhamit, troilit oraz różne fosforki i krzemki metali. ## Lokalizacje Jego występowanie jest ograniczone do enstatytowych chondrytów. Został zidentyfikowany m.in. w meteorytach Abee (Alberta, Kanada - miejsce typowe), Adhi Kot (Pakistan), Indarch (Azerbejdżan), Qingzhen (Chiny) oraz Saint-Sauveur (Francja).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Z perspektywy kolekcjonerskiej, wartość okazu z niningerytem zależy przede wszystkim od wartości samego meteorytu, w którym się on znajduje. Ponieważ ziarna niningerytu są mikroskopijne, nie ocenia się ich indywidualnej jakości. Liczy się dobrze udokumentowane pochodzenie meteorytu i obecność minerału potwierdzona analizami. Najcenniejsze są okazy z miejsc typowych lub z rzadkich, dobrze zbadanych spadków. ## Popularne stanowiska Najbardziej znanym i historycznie ważnym źródłem jest meteoryt Abee z Kanady. Inne meteoryty, w których zidentyfikowano niningeryt, takie jak Indarch czy Qingzhen, również są cenione przez kolekcjonerów specjalizujących się w meteorytach.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów zawierających niningeryt, ze względu na ich wrażliwość na wilgoć i tlen, generalnie nie powinno się czyścić na mokro. Pył można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, ponieważ niningeryt łatwo reaguje z wodą, ulegając rozkładowi. Należy go również chronić przed działaniem tlenu, który powoduje jego utlenianie. Nie wolno stosować żadnych środków chemicznych. ## Przechowywanie Przechowywanie wymaga specjalistycznych warunków. Najlepiej trzymać okazy w szczelnych pojemnikach z pochłaniaczem wilgoci (żelem krzemionkowym) lub w atmosferze gazu obojętnego (np. argonu). Ekspozycja powinna odbywać się w zamkniętych, uszczelnionych gablotach z kontrolowaną wilgotnością.