Niksergievite

Wzór chemiczny: Ba₂Al₃(Si,Al)₄O₁₀(CO₃)(OH)₆·nH₂O

Niksergievit to bardzo rzadki minerał z grupy łyszczyków, uwodniony glinokrzemian baru, tworzący drobne, heksagonalne blaszki o perłowym połysku.

## Charakterystyka Niksergievit jest uwodnionym glinokrzemianem baru należącym do grupy łyszczyków kruchych. Występuje w postaci bardzo drobnych, heksagonalnych lub pseudoheksagonalnych blaszek i łusek, rzadko przekraczających 0.2 mm. Tworzy agregaty blaszkowe, rozetkowe lub sferulityczne. Jest minerałem o jasnej, kremowobiałej barwie i charakterystycznym perłowym połysku na powierzchniach blaszek. ## Właściwości fizyczne Niksergievit jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi 1. Połysk jest perłowy na powierzchniach łupliwości oraz matowy lub ziemisty w skupieniach. Jest przeświecający. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, dokładne określenie gęstości jest trudne, a obliczona wartość wynosi 2.96 g/cm³. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest kremowobiały. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Niksergievit został po raz pierwszy opisany w 2004 roku przez Igora V. Pekova, Natalię V. Chukanovą, Dmitrija I. Biełakowskiego, Aleksandra S. Woloszyna, Jakowa A. Pachiomowskiego i Siergieja N. Britwina. Nazwa honoruje Nikołaja Siergiejewicza Siergiejewa (1920-2003), rosyjskiego geologa i petrologa, który badał masyw Kowdor w Rosji, gdzie minerał ten został odkryty. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, niksergievit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i jest obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów rzadkich minerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 1-1.5
Barwa: White with greenish tint
Połysk: Pearly
Rysa: white
Gęstość: 3.16
Łupliwość: (001)
Przełam: Micaceous
Przezroczystość: Translucent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Niksergievit jest trudny do zidentyfikowania wizualnie bez specjalistycznego sprzętu. Rozpoznaje się go po występowaniu w postaci bardzo małych, kremowobiałych, heksagonalnych blaszek o perłowym połysku. Tworzy charakterystyczne agregaty rozetkowe i sferulityczne. Kluczowe jest miejsce występowania (żyły kalcytowo-dolomitowe w masywie Kowdor) oraz współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi mikrokrystalicznymi łyszczykami lub minerałami ilastymi o jasnej barwie. Od talku i podobnych minerałów odróżnia go wyższy połysk perłowy i specyficzna forma agregatów. Pewna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) lub analiza chemiczna (EDS). ## Formy kryształów Kryształy mają postać drobnych, cienkich, heksagonalnych lub pseudoheksagonalnych blaszek. Zazwyczaj tworzą agregaty w formie rozetek, sferulitów lub nieregularnych skupień łuskowych.

Środowisko występowania

## Geneza Niksergievit powstaje w warunkach hydrotermalnych. Został znaleziony w żyłach kalcytowo-dolomitowych przecinających skały fenitowe, które z kolei związane są z karbonatytowym masywem Kowdor na Półwyspie Kolskim w Rosji. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z kalcytem, dolomitem, kwarcem, klinochlorem, fluorytem, pirytem, a także z rzadszymi minerałami takimi jak manasseit, quintinit i kowdorskit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania niksergievitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kamieniołom flogopitu w masywie Kowdor, na Półwyspie Kolskim, w obwodzie murmańskim w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów niksergievitu ocenia się na podstawie bogactwa i widoczności agregatów na skale macierzystej. Najbardziej cenione są okazy z dobrze uformowanymi, wyraźnymi rozetkami lub sferulitami, które kontrastują z podłożem. Ze względu na mikroskopijny charakter minerału, wielkość pojedynczych kryształów nie jest kluczowym kryterium, liczy się natomiast obfitość i estetyka całego skupienia. ## Popularne stanowiska Wszystkie znane okazy pochodzą z jednego miejsca na świecie - masywu Kowdor w Rosji. Jest to minerał niezwykle trudny do zdobycia, dostępny niemal wyłącznie na wyspecjalizowanych giełdach lub poprzez wymianę z instytucjami badawczymi i kolekcjonerami posiadającymi materiał z lokalizacji typowej.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy niksergievitu są ekstremalnie delikatne i zazwyczaj występują jako drobne naloty lub agregaty na skale macierzystej. Nie zaleca się czyszczenia mechanicznego ani chemicznego. Wszelkie próby czyszczenia mogą zniszczyć kruche blaszki minerału. Jeśli konieczne jest usunięcie kurzu, można to zrobić bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub dmuchawki fotograficznej z minimalną siłą. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami i innymi chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki (twardość 1 w skali Mohsa), więc należy chronić go przed jakimkolwiek kontaktem fizycznym, zarysowaniem czy wibracjami. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w stabilnych, zamykanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i wilgocią. Przechowywać w suchym miejscu o stałej temperaturze.