Nifontovite
Wzór chemiczny: Ca<sub>3</sub>[BO(OH)<sub>2</sub>]<sub>6</sub>·2H<sub>2</sub>O
Nifontowit to rzadki, bezbarwny lub biały uwodniony boran wapnia, tworzący szkliste, tabliczkowe lub pryzmatyczne kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5
- Połysk
- Szklisty, perłowy na powierzchniach łupliwości
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.28-2.31
- Łupliwość
- Doskonała wzdłuż {010}
- Przełam
- Muszlowy
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Nifontowit można rozpoznać po jego charakterystycznym pokroju kryształów - krótkich, pryzmatycznych lub tabliczkowych. Kluczowe cechy to szklisty połysk, niska twardość (daje się zarysować nożem), doskonała łupliwość w jednym kierunku oraz występowanie w specyficznym środowisku geologicznym (skarny). ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi boranami lub minerałami ze skarnów, takimi jak datolit, kolemanit czy howlit. Od datolitu odróżnia go niższa twardość i inna forma kryształów. Kolemanit ma podobną twardość, ale również odmienny pokrój kryształów i doskonałą łupliwość. Howlit zazwyczaj występuje w skupieniach zbitych lub nerkowatych, rzadko tworząc wyraźne kryształy. ## Formy kryształów Kryształy nifontowitu są zazwyczaj krótkopryzmatyczne, często spłaszczone, o pokroju tabliczkowym. Występują jako pojedyncze, dobrze wykształcone osobniki lub tworzą promieniste i ziarniste agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Nifontowit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, typowym dla skarnów magnezowo-wapniowych. Powstaje w strefie kontaktu intruzji magmowych (np. granitoidów) ze skałami węglanowymi (wapieniami, dolomitami), w warunkach wzbogacenia w bor. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami boranowymi, takimi jak kurchatowit, sibirskit, frołowit, a także z kalcytem, dolomitem, granatami (andradyt, grossular), diopsydem, magnetytem i ludwigitem. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania nifontowitu jest złoże boru Solongo w Buriacji w Rosji, gdzie został odkryty. Znany jest również z kilku innych lokalizacji na świecie, w tym z kopalni Fuka w prefekturze Okayama w Japonii oraz ze złoża Titowskoje w Jakucji (Rosja).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi, przezroczystymi i bezbarwnymi kryształami. Wysoko oceniane są również duże, pojedyncze kryształy lub estetyczne grupy krystaliczne osadzone na kontrastującej matrycy skalnej. Czystość (brak inkluzji) i nieuszkodzone zakończenia kryształów znacząco podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane okazy pochodzą z lokalizacji typowej - złoża Solongo w Rosji. Kryształy stamtąd są uważane za wzorcowe dla tego minerału. Okazy z kopalni Fuka w Japonii, choć również cenione, są zazwyczaj mniejsze.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy nifontowitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na jego niską twardość i doskonałą łupliwość, należy unikać myjek ultradźwiękowych i czyszczenia parowego. Dopuszczalne jest krótkie płukanie w wodzie destylowanej, a następnie dokładne osuszenie. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić minerał. Nifontowit jest kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, aby uniknąć kontaktu z twardszymi minerałami. Najlepiej eksponować go w stabilnych warunkach, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł wilgoci.