Nicksobolevite
Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup><sub>7</sub>(Se<sup>4+</sup>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>O<sub>2</sub>Cl<sub>6</sub>
Nicksobolevit to ekstremalnie rzadki minerał miedzi, chloru i selenu, tworzący mikroskopijne, tabliczkowe kryształy o intensywnie zielonej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Zielona
- Gęstość
- 4.16
- Łupliwość
- Doskonała wg {100}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie nicksobolevitu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwe i wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna (EDS). Wstępną identyfikację można oprzeć na charakterystycznej szmaragdowozielonej barwie, specyficznej formie cienkich, tabliczkowych kryształów tworzących rozetowe agregaty oraz współwystępowaniu z innymi seleninami i chlorkami miedzi w środowisku fumaroli wulkanicznych. ## Odróżnianie od podobnych Nicksobolevit można pomylić z wieloma innymi wtórnymi minerałami miedzi o zielonej barwie, takimi jak georgbokiit, sofiit, ilinskit czy chloromenit, które występują w tym samym środowisku. Pewne odróżnienie możliwe jest jedynie na podstawie szczegółowej analizy krystalograficznej i chemicznej. ## Formy kryształów Minerał tworzy bardzo cienkie, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, często spłaszczone. Kryształy te łączą się w promieniste lub rozetowe agregaty, a także tworzą cienkie naloty i skorupy.
Środowisko występowania
## Geneza Nicksobolevit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, krystalizującym bezpośrednio z gorących gazów (ekshalacji) w strefach aktywnych fumaroli. Powstaje w temperaturze około 150-200°C w wyniku reakcji gazów wulkanicznych bogatych w selen, chlor i miedź z tlenem atmosferycznym. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi produktami sublimacji wulkanicznej, takimi jak sofiit, ilinskit, georgbokiit, chloromenit, cotunnit, halit oraz hematyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania nicksobolevitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola Jadovitaja na drugim stożku północnego wyłomu Wielkiej Erupcji Szczelinowej wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Ze względu na mikroskopowy charakter minerału, głównym kryterium oceny jest jakość i bogactwo okazu jako całości. Najbardziej cenione są próbki z wyraźnie wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne, rozetowe agregaty. Ważny jest również kontrast z matrycą skalną oraz obecność minerałów towarzyszących. Intensywność i czystość szmaragdowozielonej barwy również podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Wszystkie okazy kolekcjonerskie pochodzą z jednego miejsca na świecie – wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy nicksobolevitu są ekstremalnie delikatne i zazwyczaj zbyt małe, aby można je było bezpiecznie czyścić mechanicznie. Jeśli czyszczenie jest absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości w celu usunięcia luźnych cząstek pyłu. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z wodą lub innymi chemikaliami. ## Czego unikać Minerał jest potencjalnie rozpuszczalny w wodzie i kwasach. Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wszelkimi płynami. Kryształy są bardzo kruche, dlatego należy chronić je przed wstrząsami, uderzeniami i jakimkolwiek dotykiem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach na mikrominerały (tzw. micromount), które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i wilgocią. Przechowywać w suchym miejscu, w stabilnej temperaturze pokojowej.