Nickellotharmeyerite

Wzór chemiczny: CaNi²⁺₂(As⁵⁺O₄)₂·₂H₂O

Niklolotarmeyeryt to rzadki uwodniony arsenian wapnia i niklu z grupy tsumkorytu, tworzący drobne, przezroczyste kryształy o brązowej lub żółtej barwie.

## Charakterystyka Niklolotarmeyeryt jest rzadkim minerałem wtórnym należącym do grupy tsumkorytu. Tworzy bardzo małe, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, które rzadko przekraczają ułamki milimetra. Zazwyczaj występuje w postaci promienistych agregatów, rozet lub naskorupień na skałach macierzystych. Jego kryształy są przezroczyste i charakteryzują się silnym, niemal diamentowym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Minerał ten ma twardość około 4.5 w skali Mohsa. Połysk jest subadamantynowy, co oznacza, że jest intensywny, zbliżony do diamentowego, ale nieco słabszy. Kryształy są przezroczyste. Przełam jest muszlowy. ## Barwy i odmiany Niklolotarmeyeryt występuje w odcieniach brązu, czerwonobrązu i żółci. Nie wyróżniono jego odrębnych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - dominacji niklu (nickel) - oraz do jego związku strukturalnego z lotarmeyerytem (lotharmeyerite). Został zatwierdzony jako nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 1999 roku. Miejscem typowym, gdzie został po raz pierwszy zidentyfikowany, jest szyb Pucher w kopalni Wolfgangmaßen w Saksonii, w Niemczech. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, niklolotarmeyeryt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach systematycznych.

Właściwości

Twardość Mohsa: 4.5
Połysk: Subadamantine
Rysa: light brown to yellow
Gęstość: 0
Przełam: Conchoidal
Przezroczystość: Transparent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja niklolotarmeyerytu w terenie jest praktycznie niemożliwa ze względu na jego mikroskopijne rozmiary. W kolekcji rozpoznaje się go na podstawie charakterystycznych, drobnych, tabliczkowych kryształów o brązowej lub żółtej barwie i subadamantynowym połysku, zebranych w promieniste agregaty. Kluczowe jest powiązanie z lokalizacją - występuje w strefach utleniania kruszców niklu i kobaltu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi arsenianami z grupy tsumkorytu, takimi jak kobaltolotarmeyeryt (zwykle różowy lub fioletowy), cynkolotarmeyeryt (bezbarwny, biały) czy lotarmeyeryt (pomarańczowy, czerwonobrązowy). Pewne odróżnienie od tych minerałów wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS) w celu potwierdzenia dominacji niklu. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo małe, zwykle o pokroju tabliczkowym lub listewkowym, często spłaszczone. Tworzą charakterystyczne promieniste lub gwiaździste agregaty, a także cienkie naskorupienia i rozety na powierzchni skał.

Środowisko występowania

## Geneza Niklolotarmeyeryt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszcowych bogatych w arsen, nikiel i kobalt. Tworzy się w wyniku reakcji roztworów zawierających te pierwiastki ze skałami bogatymi w wapń. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi arsenianami, takimi jak erytryn, annabergit, farmakosyderyt, arseniosyderyt, gersdorfit, skutterudyt, nikielskutterudyt, kwarc oraz tlenki żelaza i manganu. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania są historyczne kopalnie w rejonie Schneeberg w Saksonii (Niemcy), szczególnie szyb Pucher. Poza tą lokalizacją, jego obecność została potwierdzona w kilku innych miejscach na świecie, w tym w kopalniach Bou Azzer w Maroku oraz w rejonie Cobalt-Gowganda w Ontario (Kanada).

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy to te z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty lub rozety. Kontrastująca, nieuszkodzona skała macierzysta znacząco podnosi wartość okazu. Ze względu na mikroskopowy charakter minerału, kluczowa jest jakość "mikromontażu" - czyli estetyka całego okazu pod powiększeniem. Intensywność barwy i połysk również wpływają na atrakcyjność. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z lokalizacji typowej - szyb Pucher w Schneebergu w Niemczech. Są one uważane za klasyczne i stanowią wzorzec dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Jakikolwiek kontakt z wodą lub szczoteczką jest ryzykowny ze względu na mikroskopijne rozmiary i delikatność kryształów. Jeśli konieczne jest użycie płynu, zaleca się alkohol izopropylowy naniesiony precyzyjnie, np. za pomocą pipety, unikając moczenia skały macierzystej. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na wstrząsy i otarcia, które mogą zniszczyć delikatne kryształy. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na długotrwałe działanie silnego światła. ## Przechowywanie Okazy niklolotarmeyerytu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja powinna odbywać się z dala od źródeł wibracji i bezpośredniego światła słonecznego.