Nickelalumite

Wzór chemiczny: Ni<sup>2+</sup>Al<sub>4</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)(OH)<sub>12</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>3</sub>

Nikielaluminit to bardzo rzadki, uwodniony siarczan niklu i glinu, tworzący charakterystyczne, jasnoniebieskie naloty i skorupy.

## Charakterystyka Nikielaluminit jest minerałem wtórnym, występującym w postaci cienkich skorup, nalotów i ziemistych lub włóknistych skupień. Zazwyczaj nie tworzy makroskopowych, dobrze wykształconych kryształów. Jego wygląd jest dość niepozorny, a główną cechą wizualną, która przyciąga uwagę, jest jego delikatna, jasnoniebieska lub niebieskozielona barwa, związana z obecnością jonów niklu w strukturze. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi około 2.5, co oznacza, że można go zarysować paznokciem. Ma niewielką gęstość, wynoszącą około 2.22 g/cm³. Połysk jest najczęściej matowy lub ziemisty, rzadziej szklisty na świeżych powierzchniach. Jest przeświecający, a w grubszych agregatach nieprzezroczysty. ## Barwy i odmiany Nikielaluminit występuje w jednolitych odcieniach jasnego błękitu, czasem z tonami zielonkawymi. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy opisany w 1981 roku przez S. A. Williamsa. Jego nazwa wprost nawiązuje do składu chemicznego - obecności **niklu** (łac. *niccolum*) oraz **glinu** (łac. *aluminium*). ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i występowanie w niewielkich ilościach, nikielaluminit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.

Właściwości

Twardość Mohsa
2.5
Połysk
Dull
Rysa
Pale blue
Gęstość
2.22
Łupliwość
None
Przełam
Earthy
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami pomocnymi w identyfikacji nikielaluminitu są jego charakterystyczna jasnoniebieska barwa, występowanie w formie nalotów i skorup, bardzo niska twardość oraz specyficzne środowisko występowania (strefy utleniania złóż niklu). Rysa ma barwę bladoniebieską. ## Odróżnianie od podobnych Nikielaluminit można pomylić z innymi wtórnymi minerałami niklu o niebieskiej barwie, takimi jak retgersyt czy annabergit, jednak ten drugi ma zwykle bardziej zielonkawy odcień. Od podobnych z wyglądu minerałów miedzi, jak chryzokola, odróżnia go znacznie niższa twardość. Pewne rozróżnienie od bardzo podobnych siarczanów wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS) lub rentgenowskich (XRD). ## Formy kryształów Minerał ten tworzy mikroskopijne, tabliczkowe kryształy zebrane w rozetkowe agregaty, a najczęściej występuje w postaci drobnoziarnistych, ziemistych lub włóknistych skorup i nalotów.

Środowisko występowania

## Geneza Nikielaluminit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) kruszcowych złóż niklu. Tworzy się w wyniku reakcji kwaśnych, bogatych w siarczany wód z minerałami zawierającymi nikiel oraz glinokrzemianami skał otaczających. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi wtórnymi siarczanami niklu i żelaza, takimi jak retgersyt, nikelheksahydryt, morenosyt, a także z gipsem i jarosytem. ## Lokalizacje Jest to minerał bardzo rzadki. Główną i zarazem typową lokalizacją jest obszar górniczy Tambillos w prowincji Elqui, w regionie Coquimbo w Chile. Notowany był również w niewielkich ilościach w kopalniach Lavrion w Grecji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego minerału głównym kryterium wartości jest bogactwo okazu - im większa powierzchnia pokryta jest nalotem nikielaluminitu i im intensywniejsza jest jego barwa, tym okaz jest cenniejszy. Wysoko cenione są również okazy, na których nikielaluminit współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość materiału kolekcjonerskiego, w tym najlepszej jakości okazy, pochodzi z lokalizacji typowej - dystryktu Tambillos w Chile.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy nikielaluminitu należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Kontakt z wodą jest wysoce niewskazany. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami. Jako minerał uwodniony, jest wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności, które mogą prowadzić do jego dehydratacji i rozpadu. Jest bardzo kruchy i miękki, dlatego należy chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, suchych pojemnikach (np. pudełkach typu "perky box"), aby ustabilizować wilgotność otoczenia i chronić przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej