Nazarovite

Wzór chemiczny: Ni₁₂P₅

Nazarowit to ekstremalnie rzadki fosforek niklu, zidentyfikowany na podstawie jednego znaleziska w meteorycie żelaznym.

## Charakterystyka Nazarowit jest minerałem o metalicznym wyglądzie, zidentyfikowanym jedynie w postaci mikroskopijnych, nieregularnych ziaren o wielkości do 200 mikrometrów. Występuje jako wrostki w obrębie innego rzadkiego minerału, nikelfosfidu, w meteorycie żelaznym. Ze względu na jego ekstremalną rzadkość i mikroskopijny rozmiar, większość jego właściwości fizycznych nie została w pełni scharakteryzowana. ## Właściwości fizyczne Minerał jest nieprzezroczysty i wykazuje metaliczny połysk. Jego twardość i gęstość nie zostały zmierzone z powodu braku odpowiednio dużego materiału do badań. Obliczona gęstość wynosi 7,85 g/cm³. ## Barwy i odmiany W świetle odbitym jego barwa jest opisywana jako szara z lekkim żółtawym odcieniem. Nie wyróżniono żadnych odmian. ## Historia i nazwa Nazarowit został zatwierdzony jako nowy minerał przez IMA w 2018 roku (IMA2018-0 Nazarowit został opisany przez mineralogów z Rosyjskiej Akademii Nauk. Jego nazwa honoruje Michaiła A. Nazarowa (1949–2016), rosyjskiego badacza meteorytów, który wniósł znaczący wkład w tę dziedzinę nauki. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, nazarowit nie ma żadnych zastosowań praktycznych i stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i wyspecjalizowanych kolekcji mikrominerałów.

Właściwości

Połysk: Metallic
Gęstość: 7.85
Łupliwość: None
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Tetragonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja nazarowitu jest możliwa wyłącznie przy użyciu zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroskopia elektronowa skaningowa (SEM) z analizą składu chemicznego (EDS) oraz dyfrakcja elektronów wstecznie rozproszonych (EBSD). W świetle odbitym jest szary z żółtawym odcieniem i wykazuje słaby anizotropizm. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi fosforkami niklu występującymi w meteorytach, takimi jak nikelfosfid, schreibersyt czy melliniit. Odróżnienie wymaga precyzyjnej analizy stosunku niklu do fosforu oraz analizy struktury krystalicznej. ## Formy kryształów Nazarowit tworzy wyłącznie anhedralne (nieregularne) ziarna, bez wykształconych ścian kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Nazarowit powstaje w ekstremalnych warunkach redukcyjnych wewnątrz stopu żelazowo-niklowego podczas bardzo powolnego stygnięcia ciał macierzystych planetoid. Jego jedyne znane wystąpienie to meteoryt żelazny. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z nikelfosfidem, w którym tworzy wrostki. Inne minerały towarzyszące w meteorycie to kamacyt i taenit (stopy żelaza i niklu). ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania na świecie jest meteoryt żelazny typu IAB-MG o nazwie Uakit, znaleziony w 2016 roku w rejonie Baunt Evenk, w Buriacji w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu z nazarowitem jest tożsama z jakością samego meteorytu Uakit. Dla celów naukowych i kolekcjonerskich liczy się obecność potwierdzonych analitycznie, możliwie jak największych ziaren tego minerału w obrębie wypolerowanej powierzchni (zgładu) meteorytu. Okazy te są niezwykle cenne z naukowego punktu widzenia. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem nazarowitu jest meteoryt Uakit z Rosji. Fragmenty tego meteorytu znajdują się w kolekcjach instytucjonalnych i bardzo rzadko trafiają na rynek komercyjny.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny rozmiar i występowanie w postaci wrostków w matrycy meteorytu, czyszczenie pojedynczych ziaren nazarowitu jest niemożliwe i niepraktyczne. Okaz macierzysty należy traktować zgodnie z zasadami konserwacji meteorytów. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, kwasami i wilgocią, które mogłyby uszkodzić zarówno sam minerał, jak i otaczającą go matrycę meteorytu. Należy chronić go przed uszkodzeniami mechanicznymi. ## Przechowywanie Okazy zawierające nazarowit powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, najlepiej w suchym środowisku (np. w pudełku z pochłaniaczem wilgoci), aby zapobiec utlenianiu minerałów metalicznych wchodzących w skład meteorytu.