Natrolemoynite
Wzór chemiczny: Na<sub>4</sub>Zr<sup>4+</sup><sub>2</sub>Si<sub>10</sub>O<sub>26</sub>·9H<sub>2</sub>O
Natrolemoynit to bardzo rzadki, uwodniony krzemian sodu i cyrkonu, tworzący bezbarwne, igiełkowe kryształy w syenitach nefelinowych.
Właściwości
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.48
- Łupliwość
- Perfect on {010} and {100}
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną natrolemoynitu jest jego forma występowania - w postaci promienistych agregatów złożonych z cienkich, igiełkowych kryształów. Kluczowa dla identyfikacji jest również lokalizacja i parageneza mineralna, zwłaszcza występowanie w miarolitycznych kawernach syenitów nefelinowych. ## Odróżnianie od podobnych Natrolemoynit jest wizualnie niemal identyczny z lemoynitem - pewne rozróżnienie tych dwóch minerałów wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (EDS/WDS). Można go również pomylić z innymi białymi, igiełkowymi minerałami występującymi w podobnych środowiskach, takimi jak elpidyt (krystalizuje w układzie rombowym i ma inny pokrój kryształów) czy niektórymi zeolitami. Doskonała łupliwość w dwóch kierunkach jest pomocną cechą diagnostyczną. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, smukłe kryształy o pokroju igiełkowym lub włóknistym. Kryształy te niemal zawsze występują w formie agregatów: promienistych, rozbieżnych, przypominających wachlarze lub snopki.
Środowisko występowania
## Geneza Natrolemoynit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji w kawernach miarolitycznych i pegmatytach w obrębie alkalicznych kompleksów magmowych, głównie syenitów nefelinowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami typowymi dla środowisk alkalicznych. Do jego najczęstszych asocjacji należą lemoynit, egiryn, analcym, mikroklin, katapleit, elpidyt, eudialit, lorenzenit oraz serandyt. ## Lokalizacje Najważniejszym i najbardziej znanym miejscem występowania natrolemoynitu jest jego lokalizacja typowa - kamieniołom Poudrette na Mont Saint-Hilaire w Quebecu, w Kanadzie. Znany jest również z alkalicznych masywów Półwyspu Kolskiego w Rosji - Chibin i Łowoziera.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, nieuszkodzonymi, promienistymi agregatami igiełkowych kryształów. Wysoko oceniana jest również estetyczna kompozycja z innymi, kontrastującymi barwnie minerałami towarzyszącymi, np. z serandytem czy egirynem. Ze względu na małe rozmiary kryształów, wielkość agregatów jest istotnym czynnikiem wpływającym na wartość. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najlepsze i najbardziej poszukiwane okazy natrolemoynitu pochodzą z Mont Saint-Hilaire w Kanadzie. Stanowią one standard jakości dla tego minerału. Okazy z rosyjskich masywów alkalicznych są również znane, ale znacznie rzadziej dostępne na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy natrolemoynitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej w celu usunięcia kurzu. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić delikatne, igiełkowe kryształy. ## Czego unikać Minerał ten, jako uwodniony krzemian, może być wrażliwy na wysoką temperaturę, która grozi jego dehydratacją i zniszczeniem struktury. Należy chronić go przed kontaktem z silnymi chemikaliami i kwasami. Jest stosunkowo miękki i kruchy, dlatego wymaga ochrony przed uderzeniami i zarysowaniem. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i nagłymi zmianami temperatury. Ekspozycja na bezpośrednie światło słoneczne nie jest wskazana.