Natrite
Wzór chemiczny: Na<sub>2</sub>CO<sub>3</sub>
Natryt to rzadki minerał z grupy węglanów, będący bezwodnym węglanem sodu, występujący w postaci białych nalotów i kruchych skupień.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1.5
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.53-2.54
- Łupliwość
- Perfect on {010}, good on {101}
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Natryt można rozpoznać po jego występowaniu w postaci białych, kruchych nalotów i skupień w suchych, zasolonych środowiskach. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego ekstremalna rozpuszczalność w wodzie (reaguje z nią, pieniąc się przy kontakcie z kwasem). Jest bardzo miękki i lekki. ## Odróżnianie od podobnych Natryt można pomylić z innymi węglanami sodu, takimi jak trona (Na₃(CO₃)(HCO₃)·2H₂O) i termonatryt (Na₂CO₃·H₂O), które często z nim współwystępują. Odróżnienie bez analizy chemicznej lub krystalograficznej jest bardzo trudne. Różni się od nich strukturą krystaliczną i brakiem wody w składzie. Można go też pomylić z halitem (NaCl), który ma słony smak i regularne kryształy, podczas gdy natryt ma smak alkaliczny (mydlany). ## Formy kryształów Kryształy natrytu, jeśli występują, są zazwyczaj spłaszczone, tabliczkowe lub krótkopryzmatyczne. Najczęściej tworzy jednak skupienia ziarniste, włókniste, skorupiaste wykwity i naloty.
Środowisko występowania
## Geneza Natryt jest minerałem pochodzenia ewaporacyjnego. Powstaje w wyniku odparowania wód słonych jezior alkalicznych (tzw. jezior sodowych) w warunkach skrajnie suchego, pustynnego klimatu. Krystalizuje bezpośrednio z roztworów bogatych w węglan sodu przy niskiej wilgotności powietrza. ## Asocjacje mineralne Natryt często współwystępuje z innymi ewaporatami, takimi jak trona, termonatryt, nahcolit, halit, mirabilit i tenardyt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska występowania natrytu na świecie to suche regiony i alkaliczne jeziora. Znajdowany jest w Egipcie (Wadi El Natrun), Rosji (Półwysep Kolski, masywy Chibiny i Łowoziero), Tanzanii (jezioro Natron), Kenii (jezioro Magadi), a także w Stanach Zjednoczonych (Kalifornia, Nevada, Wyoming).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są dobrze wykształcone, przezroczyste kryształy natrytu, które są ekstremalnie rzadkie. Wysoko oceniane są również bogate, czysto białe skupienia krystaliczne na matrycy skalnej. Ze względu na niestabilność minerału, kluczowe jest, aby okaz był dobrze zachowany i nie nosił śladów przemian w inne minerały. Wielkość okazu również ma znaczenie, ale nawet małe, dobrze uformowane kryształy są poszukiwane. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i dostarczające najlepszych okazów uważa się lokalizacje na Półwyspie Kolskim w Rosji (masywy Chibiny i Łowoziero), gdzie natryt występuje w pegmatytach nefelinowych. Okazy stamtąd często mają postać dobrze zdefiniowanych, choć niewielkich kryształów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów natrytu absolutnie nie wolno czyścić wodą ani żadnymi płynami, ponieważ minerał ten jest w wodzie rozpuszczalny. Jedyną bezpieczną metodą jest delikatne usunięcie kurzu za pomocą miękkiego, suchego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, parą wodną i jakąkolwiek wilgocią. Natryt jest silnie higroskopijny i w wilgotnym powietrzu szybko ulega przemianie w inne minerały (termonatryt, trona), tracąc swoją pierwotną formę. Należy chronić go przed wszelkimi chemikaliami. Jest bardzo miękki i kruchy, podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Natryt wymaga przechowywania w warunkach o kontrolowanej, bardzo niskiej wilgotności. Najlepiej trzymać go w szczelnie zamykanym pojemniku (np. typu "perky box") wraz ze środkiem pochłaniającym wilgoć (żelem krzemionkowym). Ekspozycja powinna odbywać się wyłącznie w hermetycznej gablocie.