Napoliite

Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>2</sub>OFCl

Napoliit to rzadki fluorek tlenochlorku ołowiu, tworzący bezbarwne, pryzmatyczne kryształy w fumarolach Wezuwiusza we Włoszech.

## Charakterystyka Napoliit jest fluorkiem tlenochlorku ołowiu. Tworzy niewielkie, bezbarwne do białych, pryzmatyczne kryształy, które rzadko przekraczają 0.2 mm długości. Kryształy te często występują w postaci agregatów, w których są ułożone równolegle lub tworzą rozbieżne grupy. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się diamentowym połyskiem i jest przezroczysty. Jego gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 7.18 g/cm³. Twardość nie została jeszcze określona. ## Barwy i odmiany Napoliit jest bezbarwny do białego. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Minerał został oficjalnie uznany przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Mineralogiczne (IMA) w 2022 roku (IMA2022-060). Jego nazwa pochodzi od miasta Neapol (wł. Napoli), w pobliżu którego znajduje się Wezuwiusz - jedyne znane miejsce występowania tego minerału. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, napoliit ma znaczenie wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie.

Właściwości

Połysk
Adamantine
Rysa
White
Gęstość
7.18
Przezroczystość
Transparent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Rozpoznanie napoliitu wymaga zaawansowanych metod badawczych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub spektroskopia chemiczna (EDS). Wstępna identyfikacja wizualna opiera się na obserwacji bezbarwnych, pryzmatycznych kryształów o diamentowym połysku w próbkach z fumaroli Wezuwiusza. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi halogenkami ołowiu występującymi w tym samym środowisku, takimi jak cotunnit (PbCl₂), laurionit (PbCl(OH)) czy paralaurionit (PbCl(OH)). Ostateczne odróżnienie jest możliwe tylko za pomocą analizy chemicznej i krystalograficznej, ponieważ napoliit jako jedyny z nich zawiera fluor. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy, często zakończone płaskimi ścianami. Występuje w postaci pojedynczych kryształów lub agregatów o strukturze równoległej bądź promienistej.

Środowisko występowania

## Geneza Napoliit powstaje w procesie sublimacji z gazów wulkanicznych w wysokotemperaturowych fumarolach (o temperaturze około 500-600°C). Jest produktem reakcji gazów bogatych w ołów, chlor, fluor i tlen. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami fumarolicznymi, głównie halogenkami ołowiu, takimi jak cotunnit, laurionit, paralaurionit i challacolloit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania na świecie jest jego lokalizacja typowa - krater La Fossa na wulkanie Wezuwiusz, w prowincji Neapol, we Włoszech.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami, wyraźnie odseparowanymi od podłoża. Dodatkową wartość stanowi asocjacja z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. ## Ceny rynkowe Brak wiarygodnych danych rynkowych ze względu na ekstremalną rzadkość i niedawne odkrycie. Okazy pojawiają się sporadycznie w ofercie wyspecjalizowanych dealerów minerałów rzadkich. ## Popularne stanowiska Wszystkie znane okazy pochodzą z jednego miejsca - fumaroli na Wezuwiuszu we Włoszech.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na mikroskopijne rozmiary i potencjalną reaktywność, należy unikać kontaktu z wodą i innymi płynami. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, kwasami i wodą. Jako minerał ołowiowy jest toksyczny - należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. Przechowywać z dala od wilgoci. ## Przechowywanie Najbezpieczniejszym sposobem przechowywania jest szczelne, przezroczyste pudełko typu "micromount", chroniące delikatne kryształy przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i wilgocią.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej