Mutnovskite

Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>2</sub>As<sup>3+</sup>S<sup>2-</sup><sub>3</sub>(I<sup>1-</sup>,Cl,Br)

Bardzo rzadki sulfohalogenek ołowiu i arsenu, tworzący igiełkowe kryształy w ekshalacjach wulkanicznych.

## Charakterystyka Mutnovskit jest rzadkim minerałem z grupy sulfohalogenków, chemicznie złożonym siarczkiem i halogenkiem ołowiu oraz arsenu. Tworzy charakterystyczne, drobne kryształy o pokroju igiełkowym lub smukło-pryzmatycznym, które często występują w postaci promienistych lub splątanych agregatów. Jego barwa waha się od ciemnoczerwonej i czerwonobrunatnej do niemal czarnej. Na świeżych powierzchniach wykazuje silny, niemal metaliczny lub diamentowy połysk. Jest minerałem nieprzezroczystym, chociaż bardzo cienkie odłamki mogą przeświecać na czerwono. ## Właściwości fizyczne Mutnovskit jest stosunkowo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi 2-2.5, co oznacza, że można go zarysować paznokciem. Mimo miękkości jest bardzo gęsty z uwagi na wysoką zawartość ołowiu - jego gęstość właściwa to około 6.22 g/cm³. Wykazuje doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Barwy i odmiany Dominującymi barwami są odcienie czerwieni i brązu, przechodzące w czerń. Nie wyróżnia się jego handlowych ani barwnych odmian. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 2005 roku przez zespół mineralogów pod kierownictwem Igora V. Pekova. Jego nazwa pochodzi od miejsca odkrycia - fumaroli wulkanu Mutnowskiego na Półwyspie Kamczatka w Rosji, który jest jego lokalizacją typową. ## Zastosowania Ze względu na ekstremalną rzadkość, niewielkie rozmiary kryształów oraz toksyczny skład chemiczny (zawartość ołowiu i arsenu), mutnovskit nie ma żadnego zastosowania praktycznego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.

Właściwości

Twardość Mohsa
2-2.5
Połysk
Adamantine to Metallic
Rysa
Red-brown
Gęstość
6.22
Łupliwość
Perfect on {100}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Opaque, Translucent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi mutnovskitu są jego ciemnoczerwona do czarnej barwa, czerwonobrunatna rysa, diamentowy lub metaliczny połysk oraz igiełkowa forma kryształów. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego środowisko występowania - jest to produkt resublimacji gazów w aktywnych fumarolach wulkanicznych. Wysoka gęstość również jest pomocna w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z realgarem, który ma podobną barwę, ale jest znacznie lżejszy i nie zawiera ołowiu. Od cynobru odróżnia go czerwonobrunatna rysa (cynober ma rysę jasnoczerwoną) i forma kryształów. Od licznych innych, podobnych wizualnie sulfosoli ołowiu odróżnia go obecność jodu w składzie, co wymaga zaawansowanych metod analitycznych (np. EDS) do potwierdzenia. ## Formy kryształów Tworzy igiełkowe lub włosowate kryształy, a także smukłe pryzmaty. Zazwyczaj występują one w formie promienistych, splątanych lub filcowatych agregatów narastających na skałach wulkanicznych.

Środowisko występowania

## Geneza Mutnovskit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w specyficznych warunkach. Krystalizuje bezpośrednio z gorących gazów (sublimatów) w fumarolach o temperaturze 150-250°C. Jego powstawanie jest związane z wulkaniczną mobilizacją metali (Pb, As) i halogenów (I, Cl, Br). ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami fumarolicznymi, takimi jak kudriavit, cadwaladeryt, a także z realgarem i różnymi nienazwanymi jeszcze siarczkami i halogenkami. ## Lokalizacje Głównym i najlepiej udokumentowanym miejscem występowania jest jego lokalizacja typowa - wulkan Mutnowski na Kamczatce w Rosji. Jest to jedyne miejsce, z którego pochodzą okazy dostępne w kolekcjach.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najwyżej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, widocznymi gołym okiem igiełkami, tworzące bogate, gęste skupienia na niewielkiej matrycy skalnej. Kontrastowa matryca i obecność towarzyszących, rzadkich minerałów podnoszą wartość okazu. Ze względu na naturę minerału, nawet mikroskopijne, ale dobrze uformowane kryształy są uważane za wartościowe. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest wulkan Mutnowski na Kamczatce. Zbieranie minerałów w tym miejscu jest ekstremalnie trudne i niebezpieczne ze względu na aktywność wulkaniczną i toksyczne gazy.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Minerał jest bardzo delikatny i toksyczny - czyszczenie nie jest zalecane. W razie absolutnej konieczności można użyć miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu na sucho. Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą i chemicznymi środkami czyszczącymi. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu minerału ze skórą bez rękawiczek, a po każdym kontakcie dokładnie umyć ręce. Zawiera ołów i arsen, które są silnie toksyczne. Nie wolno dopuścić do powstawania pyłu i jego wdychania. Minerał jest wrażliwy na zmiany wilgotności i temperatury. Należy chronić go przed bezpośrednim światłem słonecznym. ## Przechowywanie Okazy mutnovskitu muszą być przechowywane w szczelnym, zamkniętym pojemniku (np. pudełku typu "membrane box" lub kapsule), z dala od innych minerałów, które mógłby uszkodzić. Pojemnik musi być wyraźnie oznaczony etykietą ostrzegającą o toksyczności. Przechowywać w suchym, ciemnym i chłodnym miejscu, niedostępnym dla dzieci i zwierząt.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej