Mpororoite
Wzór chemiczny: Al<sub>2</sub>O(W<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>·6H<sub>2</sub>O
Mpororoit to bardzo rzadki, uwodniony tlenowolframian glinu, tworzący miękkie, ziemiste skupienia o białej lub żółtawej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1
- Połysk
- Earthy
- Rysa
- White
- Gęstość
- 4.25
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi mpororoitu są jego bardzo niska twardość (ok. 1 w skali Mohsa), ziemisty, matowy wygląd oraz stosunkowo wysoka gęstość, nietypowa dla minerału o kredowej formie. Występowanie w paragenezie z innymi minerałami wolframu, zwłaszcza z ferberytem, jest kluczową wskazówką diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Mpororoit może być mylony z innymi białymi, ziemistymi minerałami wtórnymi, takimi jak kaolinit, halloysyt czy allofan. Odróżnia go od nich znacznie wyższa gęstość. Od hydrokenoelsmoreitu (dawniej russellit), z którym bywa mylony, można go odróżnić na podstawie szczegółowych badań chemicznych (mpororoit zawiera glin, a nie bizmut). Pewna identyfikacja najczęściej wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Dominującą formą występowania są masywne, ziemiste i kredopodobne skupienia. Bardzo rzadko obserwuje się mikroskopijne, cienkie kryształy tabliczkowe lub listewkowe, zgrupowane w niewielkie rozetki lub chaotyczne agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Mpororoit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania (wietrzenia) złóż hydrotermalnych bogatych w wolfram. Tworzy się w wyniku chemicznej alteracji pierwotnych minerałów wolframu, przede wszystkim ferberytu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych minerałów wolframu. Jego najczęstszymi asocjacjami są: ferberyt (jako minerał pierwotny), scheelit, kwarc, a także inne rzadkie wtórne wolframiany, jak antoinit i hydrokenoelsmoreit. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania mpororoitu jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Mpororo w Ugandzie. Jest to główne źródło najlepiej wykształconych okazów tego minerału. Jego występowanie potwierdzono również w kilku innych miejscach na świecie, m.in. w Rwandzie, jednak są to stanowiska o znacznie mniejszym znaczeniu.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów mpororoitu ocenia się przede wszystkim na podstawie bogactwa i czystości nalotu lub masy. Najbardziej cenione są próbki, gdzie mpororoit tworzy wyraźną, grubą warstwę na kontrastującym podłożu, na przykład na ciemnym kwarcu lub ferberycie. Wyjątkowo poszukiwane, choć niemal niespotykane, są okazy z widocznymi pod mikroskopem, dobrze uformowanymi kryształami. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość okazów kolekcjonerskich pochodzi z lokalizacji typowej w kopalni Mpororo w Ugandzie. Okazy z tego miejsca są uważane za światowy standard dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy mpororoitu są ekstremalnie delikatne i miękkie. Nie wolno czyścić ich mechanicznie ani za pomocą wody, która może naruszyć ich strukturę. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości lub przy użyciu wyjątkowo miękkiego, suchego pędzelka. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. Minerał jest bardzo wrażliwy na wstrząsy, uderzenia i zarysowania - jego twardość jest niższa od twardości paznokcia. Jako minerał uwodniony, może być wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach typu membranowego lub w pojemnikach z miękkim wypełnieniem, aby zminimalizować ryzyko jakichkolwiek uszkodzeń mechanicznych. Należy chronić go przed kurzem i wibracjami.