Mountkeithite

Wzór chemiczny: (Mg₁-xFe³⁺x)(S⁶⁺O₄)x/₂(OH)₂·nH₂O (x ₃x/₂)

Mountkeithit to rzadki, uwodniony siarczan magnezu i żelaza, tworzący elastyczne, włókniste agregaty o perłowym połysku.

## Charakterystyka Mountkeithit jest minerałem z grupy siarczanów, chemicznie klasyfikowanym jako zasadowy, uwodniony siarczan magnezu i żelaza. Występuje w postaci skupień elastycznych, giętkich włókien, które tworzą agregaty przypominające azbest. Poszczególne włókna mogą osiągać do 10 cm długości. Jego wygląd jest bardzo charakterystyczny, a agregaty mają perłowy, a czasem jedwabisty połysk. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi 1. Jest lekki, o gęstości około 2.13 g/cm³. Włókna są elastyczne i giętkie. Połysk jest perłowy do jedwabistego, a minerał jest przeświecający. ## Barwy i odmiany Mountkeithit jest zazwyczaj bezbarwny lub biały, może przyjmować odcienie bladożółte do zielonkawych, co jest związane z zawartością żelaza. Nie wyróżniono jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia - kopalni niklu Mount Keith, położonej około 80 km na północ od Leinster w Australii Zachodniej. Został on opisany i zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 1982 roku. ## Zastosowania Mountkeithit nie ma żadnego znaczenia przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów rzadkich minerałów oraz naukowców.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2
Barwa: Pale pink, white
Połysk: Pearly
Rysa: White
Gęstość: 2.12
Łupliwość: {0001}
Przełam: Fibrous
Przezroczystość: Translucent
Układ krystaliczny: Hexagonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Mountkeithit jest stosunkowo łatwy do rozpoznania na podstawie jego unikalnej formy. Tworzy charakterystyczne, azbestopodobne skupienia długich, elastycznych i giętkich włókien. Jego perłowy połysk, niska twardość oraz reakcja na wodę (rozpuszczalność) są kluczowymi cechami diagnostycznymi. ## Odróżnianie od podobnych Na pierwszy rzut oka może być mylony z niektórymi minerałami o pokroju włóknistym, takimi jak chryzotyl (azbest serpentynowy) czy tremolit (azbest amfibolowy). Mountkeithit odróżnia się od nich znacznie niższą twardością (jest bardzo miękki w dotyku), elastycznością włókien oraz rozpuszczalnością w wodzie, czego nie wykazują azbesty. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy wyłącznie skupienia włókniste (pokrój azbestopodobny). Włókna są wydłużone zgodnie z osią krystalograficzną c i zebrane w gęste, spilśnione lub równolegle ułożone agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Mountkeithit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach wietrzenia złóż siarczków niklu. Tworzy się w wyniku przeobrażenia bogatych w magnez skał ultrazasadowych (np. dunitów) pod wpływem wód zawierających siarczany. Jest produktem alteracji innych minerałów magnezowych w specyficznych warunkach chemicznych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałami typowymi dla stref utleniania złóż niklu. Należą do nich między innymi heksahydryt, epsomit, morenozyt, goethyt, a także relikty pierwotnych siarczków jak pentlandyt i piryt. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania jest kopalnia niklu Mount Keith w Australii Zachodniej, gdzie minerał został odkryty. Jest to główna i praktycznie jedyna lokalizacja, z której pochodzą dobrze wykształcone okazy kolekcjonerskie.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy mountkeithitu to te, które składają się z długich, czystych, nieuszkodzonych włókien o wyraźnym perłowym lub jedwabistym połysku. Ważna jest wielkość i bogactwo agregatu oraz brak zanieczyszczeń. Okazy z dobrze zachowaną, "puszystą" strukturą włóknistą są wyżej oceniane niż te zbite czy połamane. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem wartościowych okazów kolekcjonerskich jest lokalizacja typowa - kopalnia Mount Keith w Australii Zachodniej. Praktycznie wszystkie okazy dostępne na rynku pochodzą z tego jednego miejsca.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy mountkeithitu są niezwykle delikatne i wrażliwe na wodę. Nie należy ich myć w wodzie, ponieważ mogą ulec rozpuszczeniu lub uszkodzeniu. Do usuwania kurzu można użyć bardzo miękkiego, suchego pędzelka lub ostrożnie zdmuchnąć pył sprężonym powietrzem z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na wilgoć, dlatego powinien być przechowywany w suchym środowisku. Należy go również chronić przed wysoką temperaturą i uszkodzeniami mechanicznymi ze względu na jego niską twardość i delikatną strukturę. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych, zamykanych pojemnikach (tzw. "membrane box" lub pudełkach z wieczkiem) z dala od źródeł wilgoci. Najlepiej umieścić w pojemniku środek pochłaniający wilgoć, np. żel krzemionkowy. Ekspozycja powinna odbywać się w zamkniętej gablocie, w stabilnych warunkach temperaturowych i wilgotnościowych.