Mosesite
Wzór chemiczny: (Hg<sup>2+</sup><sub>2</sub>N<sup>3-</sup>)Cl
Bardzo rzadki minerał rtęci o charakterystycznej, kanarkowożółtej barwie i regularnych kryształach, znajdowany w strefach utleniania złóż rtęci.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3-4
- Połysk
- Adamantine
- Rysa
- Pale yellow
- Gęstość
- 7.75
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Cubic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne mosesytu to jego kanarkowożółta barwa, regularna forma kryształów (ośmiościany), bardzo wysoka gęstość oraz silny, adamantynowy połysk. Występowanie w towarzystwie innych rzadkich minerałów rtęci w strefach utleniania jest silną wskazówką. Reakcja na światło (ciemnienie) również jest cechą charakterystyczną, choć trudną do zaobserwowania bez długotrwałej ekspozycji. ## Odróżnianie od podobnych Mosesyt można pomylić z innymi żółtymi minerałami wtórnymi. Od siarki rodzimej odróżnia go znacznie wyższa twardość i ekstremalnie wysoka gęstość. Od greenockitu (minerału kadmu) różni się środowiskiem występowania (złoża rtęci, a nie cynku) oraz formą kryształów. W obrębie minerałów rtęciowych, jego barwa i pokrój są dość unikalne. ## Formy kryształów Mosesyt krystalizuje w układzie regularnym, tworząc najczęściej niewielkie, ale ostre i dobrze wykształcone kryształy w postaci ośmiościanów, rzadziej dwunastościanów rombowych lub form bardziej złożonych. Występuje także w formie drobnoziarnistych nalotów i skupień na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Mosesyt jest minerałem wtórnym, powstającym w specyficznych warunkach w strefach utleniania złóż rtęci. Jego formowanie się jest związane z procesami wietrzenia pierwotnych minerałów rtęcionośnych, takich jak cynober, w suchym, pustynnym klimacie. ## Asocjacje mineralne Minerał ten niemal zawsze występuje w towarzystwie innych, często równie rzadkich, wtórnych minerałów rtęci. Do jego typowych asocjacji należą: kalomel, rtęć rodzima, montroydyt, terlinguaite, eglestonit oraz kleinit. Współwystępuje także z kalcytem i gipsem. ## Lokalizacje Najważniejszym i historycznym miejscem występowania mosesytu jest dystrykt Terlingua w Teksasie (USA), skąd pochodzą najlepsze znane okazy. Notowany jest również z kilku innych lokalizacji na świecie, w tym z rejonu Fitting w hrabstwie Humboldt (Nevada, USA) oraz z meksykańskich stanów Guerrero i Querétaro.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy mosesytu to te z ostrymi, dobrze wykształconymi i przezroczystymi kryształami o intensywnej, kanarkowożółtej barwie. Kluczowym czynnikiem jest wielkość - większość kryształów jest mikroskopijna, więc nawet kilkumilimetrowe okazy są uważane za wyjątkowe. Wysoko oceniane są również bogate skupienia małych kryształów na matrycy skalnej oraz asocjacje z innymi rzadkimi minerałami z Terlingua. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądaną i klasyczną lokalizacją dla mosesytu jest Terlingua w Teksasie. Okazy z tego miejsca są uważane za światowy standard dla tego minerału i osiągają najwyższe ceny na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy mosesytu należy czyścić wyłącznie na sucho, używając bardzo miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z wodą, detergentami czy środkami chemicznymi, które mogą bezpowrotnie uszkodzić minerał. ## Czego unikać Mosesyt jest minerałem bardzo wrażliwym. Należy bezwzględnie unikać: - Ekspozycji na światło słoneczne i intensywne oświetlenie sztuczne, które powoduje jego ciemnienie. - Wysokiej temperatury i jej gwałtownych zmian. - Kontakktu z wodą i wilgocią. - Kwasów i innych chemikaliów. - Myjek ultradźwiękowych. - Z uwagi na zawartość rtęci, należy unikać bezpośredniego kontaktu ze skórą, a po każdym dotknięciu okazu dokładnie umyć ręce. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów mosesytu w całkowitej ciemności, w zamkniętych, wyściełanych pudełkach klaserowych. Pudełko powinno być wyraźnie oznaczone jako zawierające minerał toksyczny. Ekspozycja powinna być ograniczona do minimum, w oświetleniu nie emitującym ciepła i promieniowania UV.