Molybdomenite

Wzór chemiczny: Pb²⁺Se⁴⁺O₃

Molibdomenit to rzadki selenin ołowiu, tworzący bezbarwne do białych, tabliczkowe kryształy o perłowym lub szklistym połysku.

## Charakterystyka Molibdomenit jest seleninem ołowiu, należącym do minerałów rzadkich. Występuje w postaci niewielkich, spłaszczonych lub tabliczkowych kryształów, często tworzących rozetkowe lub wachlarzowate agregaty. Bywa również spotykany w formie skupień blaszkowatych i łuseczkowatych. Jest minerałem kruchym, a jego kryształy rzadko przekraczają kilka milimetrów długości. ## Właściwości fizyczne Kryształy molibdomenitu wykazują twardość w zakresie 2.5-3.5 w skali Mohsa. Mają połysk perłowy na powierzchniach łupliwości oraz szklisty na pozostałych ścianach. Są przezroczyste do przeświecających. Gęstość minerału jest wysoka i wynosi około 6.95 g/cm³. ## Barwy i odmiany Molibdomenit jest zazwyczaj bezbarwny lub biały, niekiedy z żółtawym lub szarawym odcieniem. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od greckich słów *molybdos* (μόλυβδος) oznaczającego "ołów" i *mene* oznaczającego "księżyc", w nawiązaniu do zawartości ołowiu i selenu (nazwanego na cześć greckiej bogini księżyca Selene). Minerał został po raz pierwszy opisany w 1877 roku przez Antoine'a François Alfreda Lacroix na podstawie próbek z Cerro de Cacheuta w Argentynie. ## Zastosowania Molibdomenit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach.

Właściwości

Twardość Mohsa: 3.5
Barwa: Colorless to white, yellowish white.
Połysk: Pearly, Vitreous
Rysa: White
Gęstość: 7.07
Łupliwość: On {001} and {h0l}, good.
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Transparent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Molibdomenit można rozpoznać po jego charakterystycznych, białych lub bezbarwnych, tabliczkowych kryształach o perłowym połysku, wysokiej gęstości oraz występowaniu w strefach utlenienia złóż selenu. Jest bardzo miękki i ma doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi minerałami ołowiu, takimi jak cerusyt czy anglezyt. Odróżnia go od nich niższa twardość, doskonała łupliwość, perłowy połysk oraz testy chemiczne na obecność selenu. W przeciwieństwie do cerusytu nie reaguje z kwasem solnym. ## Formy kryształów Tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o zarysie sześcio- lub ośmiokątnym. Kryształy często układają się w wachlarzowate, promieniste lub rozetkowe agregaty. Występuje także w postaci skupień blaszkowatych i łuseczkowatych.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to wtórny minerał powstający w strefach utlenienia (wietrzenia) złóż kruszców zawierających selen, głównie w paragenezie z innymi seleninami i selenianami. Tworzy się w warunkach niskiej temperatury w wyniku utleniania minerałów pierwotnych, takich jak klausthalit (PbSe). ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi rzadkimi seleninami, takimi jak chalkomenit, kobaltomenit i ahlfeldyt. Towarzyszą mu również minerały kruszcowe, jak klausthalit, a także malachit, azuryt i minerały ilaste. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to miejsce odkrycia w Cerro de Cacheuta w prowincji Mendoza (Argentyna) oraz kopalnia Tsumeb (Namibia). Występuje również w Boliwii (kopalnia El Dragón), USA (kopalnia Eagle, Kolorado), a także w Niemczech (Góry Harzu) i Czechach (Příbram).

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne, rozetkowe lub wachlarzowate agregaty. Ważna jest również wielkość kryształów, ich przezroczystość oraz kontrast z matrycą skalną. Okazy z klasycznych lokalizacji, jak Argentyna czy Boliwia, są szczególnie poszukiwane. ## Popularne stanowiska Najsłynniejsze okazy, uważane za najlepsze na świecie, pochodzą z kopalni El Dragón w departamencie Potosí w Boliwii, gdzie znajdowano duże, dobrze uformowane agregaty. Historycznie ważne są również okazy z Cerro de Cacheuta w Argentynie.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego miękkość i doskonałą łupliwość, należy unikać mycia w wodzie i czyszczenia mechanicznego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, podatny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na nagłe zmiany temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w zamykanych pudełkach kolekcjonerskich, z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Należy go izolować od twardszych minerałów, aby uniknąć zarysowań.