Molybdite
Wzór chemiczny: Mo⁶⁺O₃
Molibdyt to rzadki tlenek molibdenu, tworzący charakterystyczne, igiełkowe kryształy o jaskrawożółtej barwie, powstający w strefach utleniania złóż molibdenitu.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3-4
- Barwa
- colorless, light greenish yellow, light brown, also pale blue
- Połysk
- Silky, Pearly, Adamantine
- Rysa
- Light yellow to colorless
- Gęstość
- 4.5
- Łupliwość
- Perfect cleavage (<mi>100</mi>), distinct cleavage (<mi>001</mi>) (Cech 1964)
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Molibdyt najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznej, kanarkowożółtej barwie oraz typowych formach występowania - promienistych lub splątanych agregatach drobnych, igiełkowych kryształów. Występuje w paragenezie z molibdenitem, często jako nalot na jego powierzchni. ## Odróżnianie od podobnych Molibdyt jest wizualnie niemal niemożliwy do odróżnienia od ferrimolibdytu bez zaawansowanych analiz chemicznych (EDS, XRD). Ferrimolibdyt jest jednak znacznie częściej spotykany. Inne żółte minerały wtórne, jak autunit czy karnotyt, są promieniotwórcze, w przeciwieństwie do molibdytu. Od siarki rodzimej odróżnia go forma kryształów (igiełkowe vs rombowe) i środowisko występowania. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj wydłużone, igiełkowe lub włoskowe, często spłaszczone i listewkowe. Tworzą charakterystyczne agregaty promieniste, gwiaździste, splątane skupienia przypominające filc, a także naloty i naskorupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Molibdyt jest typowym minerałem wtórnym, powstającym wyłącznie w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców zawierających molibdenit (MoS₂). Tworzy się w warunkach silnie kwaśnych i utleniających, w wyniku powolnego rozkładu pierwotnych siarczków molibdenu. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałem, z którego powstaje - molibdenitem. Towarzyszą mu również inne minerały strefy utleniania, takie jak ferrimolibdyt, wulfenit, powellit, a także kwarc, piryt, chalkopiryt i minerały ilaste. ## Lokalizacje Znaczące znaleziska pochodzą z kopalni Questa w Nowym Meksyku (USA), skąd pochodzą jedne z najlepszych krystalicznych okazów. Inne ważne lokalizacje to kopalnia Climax w Kolorado (USA), Knaben w Norwegii, kopalnie w regionie Cinovec w Czechach oraz niektóre złoża w Chile i Peru.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy molibdytu to te z dobrze wykształconymi, widocznymi gołym okiem kryształami o intensywnej, kanarkowożółtej barwie. Szczególnie poszukiwane są bogate naskorupienia igiełkowych kryształów na kontrastującej matrycy skalnej, zwłaszcza w asocjacji z błyszczącym molibdenitem. Ze względu na rzadkość, nawet mikroskopijne, ale dobrze uformowane kryształy są wartościowe dla kolekcjonerów specjalizujących się w montażach typu "micromount". ## Popularne stanowiska Za najlepsze na świecie uchodzą okazy z kopalni Questa w hrabstwie Taos w Nowym Meksyku, USA. To stamtąd pochodzą klasyczne, bogate agregaty igiełkowych kryształów. Również historyczne stanowisko w Knaben w Norwegii dostarczyło dobrych jakościowo okazów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy molibdytu są ekstremalnie delikatne i kruche. Czyszczenie powinno być ograniczone do absolutnego minimum. Jeśli jest konieczne, można użyć bardzo delikatnego strumienia sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać myjek ultradźwiękowych, czyszczenia mechanicznego (nawet miękką szczoteczką), kontaktu z wodą i roztworami chemicznymi. Minerał jest wrażliwy na wstrząsy i nacisk - nawet dotyk palcem może zniszczyć delikatne igiełki. Przechowywać z dala od źródeł ciepła i wilgoci. ## Przechowywanie Molibdyt wymaga przechowywania w szczelnym, stabilnym pudełku typu "micromount", które chroni go przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Nie powinien być eksponowany w otwartych gablotach, gdzie jest narażony na cyrkulację powietrza i osiadanie kurzu.