Miyawakiite-(Y)

Wzór chemiczny: &#9744;Y<sub>4</sub>Fe<sup>2+</sup><sub>2</sub>(Si<sub>8</sub>O<sub>20</sub>)(CO<sub>3</sub>)<sub>4</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>3</sub>

Rzadki krzemian itru i żelaza, wyróżniający się unikalnym połączeniem krzemianów i węglanów w swojej strukturze oraz występowaniem w postaci promienistych agregatów.

## Charakterystyka Miyawakiit-(Y) jest złożonym krzemianem itru i żelaza, należącym do rzadkich minerałów. Tworzy charakterystyczne, promieniste lub sferulityczne agregaty, które mogą osiągać do 1 mm średnicy. Poszczególne kryształy wchodzące w skład tych agregatów mają formę listewek lub włókien. Jest minerałem półprzezroczystym o szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością około 4 w skali Mohsa. Jego gęstość jest znacznie wyższa od przeciętnej i wynosi około 3,85 g/cm³. Nie wykazuje łupliwości, a jego przełam jest nierówny. Niektóre źródła podają, że może wykazywać słabą fluorescencję w świetle ultrafioletowym. ## Barwy i odmiany Typową barwą miyawakiitu-(Y) jest bladożółta do żółtobrązowej. Nie opisano jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez IMA w 2007 roku. Jego nazwa honoruje Ritsuro Miyawakiego (ur. 1959), japońskiego mineraloga z Narodowego Muzeum Nauki w Tokio, za jego wkład w badania nad minerałami ziem rzadkich. Przyrostek "-(Y)" odnosi się do dominującego pierwiastka ziem rzadkich w jego składzie - itru. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, miyawakiit-(Y) nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy minerałów rzadkich.

Właściwości

Twardość Mohsa
4
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
3.85
Łupliwość
Brak
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przeświecający
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne to forma występowania w postaci małych, promienistych lub sferulitycznych agregatów o żółtawej barwie. Wysoka gęstość również jest cechą charakterystyczną. Ostateczna identyfikacja wymaga jednak zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia rentgenowska (XRD i EDS), ze względu na podobieństwo do innych rzadkich minerałów węglanowo-krzemianowych. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi rzadkimi minerałami ziem rzadkich tworzącymi podobne agregaty, takimi jak niektóre minerały z grupy gatelitu czy kainozytu-(Y). Odróżnienie wizualne jest praktycznie niemożliwe i wymaga specjalistycznych badań w celu potwierdzenia składu chemicznego i struktury krystalicznej. ## Formy kryształów Kryształy mają postać wydłużonych listewek lub włókien, które łączą się w promieniste, kuliste agregaty (sferulity). Pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy nie są obserwowane.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji w granitowych pegmatytach, wypełniając niewielkie szczeliny i kawerny. W lokalizacji typowej (kopalnia Suishoyama) występuje w druzach w granicie biotytowym. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z takimi minerałami jak kwarc, mikroklin, biotyt, tengerit-(Y), lokkait-(Y), a także rzadkimi węglanami i krzemianami ziem rzadkich. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania tego minerału na świecie jest jego lokalizacja typowa: kopalnia Suishoyama, w dystrykcie Iizaka, prefektura Fukushima, w Japonii.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu zależy przede wszystkim od wielkości i stopnia wykształcenia sferulitycznych agregatów. Najbardziej cenione są okazy, na których agregaty są wyraźnie widoczne, nieuszkodzone i kontrastują z otaczającą skałą (matrycą). Ze względu na mikroskopijny charakter, każdy okaz z widocznymi gołym okiem agregatami jest uważany za wyjątkowy. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Suishoyama w Japonii. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie rzadki i bardzo trudny do zdobycia na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Zalecana jest najwyższa ostrożność. Najbezpieczniej jest używać sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Wszelkie czyszczenie na mokro jest odradzane z powodu potencjalnej reaktywności i delikatności agregatów. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić minerał. Unikać ultradźwięków i czyszczenia mechanicznego (np. szczoteczkami), które mogłyby zniszczyć delikatne, włókniste agregaty. Chronić przed wysoką temperaturą i wilgocią. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętym pudełku klaserowym, aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i nagłymi zmianami wilgotności. Ze względu na niewielkie rozmiary okazów, idealne jest pudełko z powiększeniem (typu "micromount").

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej