Miyahisaite

Wzór chemiczny: (Sr,Ca)<sub>2</sub>Ba<sub>3</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>3</sub>F

Miyahisait to bardzo rzadki fosforan baru, strontu i wapnia, tworzący bezbarwne, heksagonalne kryształy o szklistym połysku.

## Charakterystyka Miyahisait jest minerałem z grupy apatytu, cechującym się złożonym składem chemicznym obejmującym bar, stront i wapń. Występuje w formie niewielkich, heksagonalnych, pryzmatycznych kryształów, które zazwyczaj są bezbarwne i przezroczyste. Jego kryształy osiągają rozmiary do 0.3 mm. Jest członkiem nadgrupy apatytu i należy do grupy hedyfanu. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością wynoszącą 5 w skali Mohsa, co jest typowe dla minerałów z grupy apatytu. Ma szklisty połysk i białą rysę. Gęstość obliczona na podstawie wzoru i parametrów komórki wynosi 4.75 g/cm³. Kryształy są kruche i wykazują nierówny przełam. ## Barwy i odmiany Miyahisait jest zazwyczaj bezbarwny. Nie opisano jego barwnych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje profesora Iwao Miyahisę (1927-1990), specjalistę w dziedzinie geologii złóż z Uniwersytetu Ehime w Japonii, za jego wkład w badanie złóż typu Besshi. Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2013 roku (numer IMA2013-073). Opisali go japońscy mineralodzy pod kierownictwem Daisuke Nishio-Hamane. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, miyahisait nie ma żadnego zastosowania komercyjnego ani przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy rzadkich minerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa
5
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
4.75
Łupliwość
Niewyraźna
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Heksagonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja miyahisaitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia dyspersji energii (EDS/EDX) w celu potwierdzenia jego unikalnego składu chemicznego (obecności baru, strontu, wapnia i fosforu) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) do określenia struktury krystalicznej. Wizualnie jest nierozróżnialny od wielu innych bezbarwnych, mikroskopijnych minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Miyahisait można pomylić z innymi minerałami z grupy apatytu, takimi jak fluoroapatyt, hydroksylapatyt czy inne rzadkie fosforany baru i strontu. Kluczowe dla odróżnienia jest precyzyjne oznaczenie składu chemicznego, zwłaszcza stosunku baru do strontu i wapnia. ## Formy kryształów Tworzy sześcioboczne (heksagonalne), pryzmatyczne kryształy, zakończone piramidami. Kryształy są wydłużone wzdłuż osi krystalograficznej c.

Środowisko występowania

## Geneza Miyahisait powstaje w skałach metamorficznych. Został odkryty w złożach manganu i żelaza osadzonych w sekwencji łupków krzemionkowych, które uległy metamorfizmowi w warunkach facji zieleńcowej. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej (kopalnia Shobu) współwystępuje z celsjanem, kwarcem, cymrytem, hematytem i braunitem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania miyahisaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: kopalnia Shobu w prefekturze Ehime na wyspie Sikoku w Japonii.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich gatunkach i okazach typu "micromount", wartość okazu miyahisaitu zależy od wielkości i jakości wykształcenia kryształów, a także od bogactwa asocjacji z innymi minerałami na matrycy skalnej. Najbardziej pożądane są dobrze uformowane, przezroczyste kryształy, wyraźnie widoczne pod mikroskopem. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Shobu w Japonii, co czyni je ekstremalnie trudnymi do zdobycia na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, mechaniczne czyszczenie nie jest zalecane i praktycznie niemożliwe bez specjalistycznego sprzętu. Jeśli konieczne, można użyć sprężonego powietrza do usunięcia luźnych cząstek kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami, które mogą uszkodzić fosforany. Nie należy poddawać okazów czyszczeniu ultradźwiękowemu ani działaniu wysokiej temperatury. Kryształy są kruche i wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy miyahisaitu powinny być przechowywane w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami fizycznymi. Należy unikać ekspozycji na ekstremalne zmiany temperatury.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej