Minrecordite
Wzór chemiczny: CaZn<sup>2+</sup>(CO<sub>3</sub>)<sub>2</sub>
Minrekordyt to rzadki minerał z grupy dolomitu, będący cynkowym analogiem dolomitu i wapniowym analogiem smithsonitu.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5-4
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 3.45
- Łupliwość
- Doskonała wg {1011}
- Przełam
- Podmuszlowy
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Minrekordyt najczęściej tworzy bardzo małe, białe lub bezbarwne romboedryczne kryształy, często o siodłowo wygiętych ścianach. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego reakcja z kwasami - gwałtownie burzy w zimnym, rozcieńczonym kwasie solnym. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, identyfikacja często wymaga analizy chemicznej (EDS) w celu potwierdzenia obecności wapnia i cynku. ## Odróżnianie od podobnych Minrekordyt można pomylić z innymi białymi węglanami, takimi jak dolomit, ankeryt, kalcyt czy smithsonit. Od dolomitu i ankerytu odróżnia go gwałtowna reakcja z zimnym HCl (dolomit i ankeryt reagują słabo lub wcale). Od kalcytu i smithsonitu odróżnienie wizualne jest praktycznie niemożliwe bez zaawansowanych testów potwierdzających skład chemiczny (obecność zarówno Ca, jak i Zn). ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj małe, o pokroju romboedru {1011}. Charakterystyczne jest ich siodłowe wygięcie. Występuje w formie pojedynczych kryształów narosłych na matrycy, a także w postaci skupień drobnokrystalicznych i naskorupień.
Środowisko występowania
## Geneza Minrekordyt jest minerałem wtórnym, tworzącym się w niskich temperaturach w strefach utleniania (wietrzenia) hydrotermalnych złóż kruszców cynku i ołowiu, które występują w skałach węglanowych (dolomitach). Powstaje w wyniku reakcji roztworów bogatych w cynk z otaczającymi skałami dolomitowymi. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi strefy utlenienia. W lokalizacji typowej (Tsumeb) znaleziono go w towarzystwie duftytu, kalcytu, malachitu i cerusytu. W innych lokalizacjach może występować razem z anglesytem, smithsonitem, hemimorfitem czy hydrocynkitem. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania minrekordytu jest słynna kopalnia Tsumeb w Namibii, skąd pochodzą najlepsze znane okazy. Notowany jest również w kilku innych miejscach na świecie, m.in. w kopalni Preguiça w Portugalii, w Lavrio w Grecji oraz w kopalniach Kabwe (Broken Hill) w Zambii.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy minrekordytu charakteryzują się ostrymi, dobrze wykształconymi i przezroczystymi kryształami, które są wyraźnie widoczne na kontrastującej matrycy skalnej. Ze względu na rzadkość minerału, nawet mikroskopijne, ale dobrze uformowane kryształy są poszukiwane. Szczególnie atrakcyjne są asocjacje z innymi rzadkimi minerałami, np. kolorowym duftytem. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej znanym i cenionym źródłem okazów kolekcjonerskich minrekordytu jest kopalnia Tsumeb w Namibii. Okazy z tej lokalizacji stanowią standard, do którego porównywane są wszystkie inne. Inne stanowiska dostarczają zazwyczaj materiału o znaczeniu głównie naukowym lub mikromontowym.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, ale należy unikać długotrwałego moczenia. Zawsze należy dokładnie wysuszyć okaz po czyszczeniu. ## Czego unikać Minrekordyt, jako węglan, jest wrażliwy na działanie kwasów, które powodują jego gwałtowne rozpuszczanie (burzenie). Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami domowymi i laboratoryjnymi. Minerał jest stosunkowo miękki i kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów minrekordytu w osobnych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby zapobiec kontaktowi z twardszymi minerałami. Należy chronić go przed kurzem i wilgocią.