Mineevite-(Y)
Wzór chemiczny: Na₂₅BaY₂(CO₃)₁₁(HCO₃)₄(S⁶⁺O₄)₂F₂Cl
Mineevit-(Y) to bardzo rzadki, złożony węglan sodu, baru i itru, tworzący przezroczyste, jasnozielone lub żółtawozielone kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4
- Połysk
- Szklisty
- Gęstość
- 2.85
- Łupliwość
- <mi>{0001}</mi>
- Przełam
- Schodkowy
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Mineevit-(Y) można rozpoznać po jego charakterystycznym, heksagonalnym kształcie kryształów, jasnozielonej lub żółtawozielonej barwie, przezroczystości i występowaniu w specyficznym środowisku geologicznym (pegmatyty agpaitowe). Reaguje z kwasami, co jest cechą węglanów. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi rzadkimi węglanami z Masywu Łozawierskiego. Ostateczna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna (EDS/WDS), ze względu na jego unikalny i złożony skład. ## Formy kryształów Tworzy dobrze wykształcone, tabliczkowe lub krótkosłupowe kryształy o sześciobocznym zarysie, zgodnym z jego heksagonalną symetrią. Występuje jako pojedyncze kryształy lub niewielkie ich skupienia.
Środowisko występowania
## Geneza Mineevit-(Y) powstaje w bardzo specyficznych warunkach geochemicznych, w wysoko zróżnicowanych, silnie alkalicznych pegmatytach (pegmatyty agpaitowe), związanych z intruzjami nefelinowych sjenitów. Jest minerałem późnego etapu krystalizacji w tych formacjach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami alkalicznymi, typowymi dla pegmatytów Masywu Łozawierskiego. Do jego minerałów towarzyszących należą m.in. natryt, trona, termonatryt, aegiryn, mikroklin i nefelin. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i zarazem typowym miejscem występowania mineevitu-(Y) jest góra Alluaiv w Masywie Łozawierskim (Lovozero), na Półwyspie Kolskim w obwodzie murmańskim w Rosji. Jest to jedna z najbardziej znanych na świecie lokalizacji minerałów rzadkich.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej wartościowe dla kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i nieuszkodzonymi kryształami o wyraźnej, heksagonalnej formie. Ceniona jest intensywność barwy (im żywszy odcień zieleni, tym lepiej), przezroczystość oraz wielkość kryształów. Okazy na matrycy skalnej, w asocjacji z innymi rzadkimi minerałami, są szczególnie pożądane. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów kolekcjonerskich to góra Alluaiv w Masywie Łozawierskim w Rosji. Materiał z tej lokalizacji jest uważany za klasyczny i jest standardem dla tego gatunku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na obecność rozpuszczalnych w wodzie grup wodorowęglanowych, należy unikać kontaktu z wodą i innymi płynami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić lub rozpuścić minerał. Jest wrażliwy na zarysowania ze względu na niską twardość. Należy chronić go przed wysoką temperaturą i gwałtownymi jej zmianami. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w zamkniętych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Najlepiej przechowywać go w suchym środowisku.