Milotaite

Wzór chemiczny: Pd³⁺(SbSe)³⁻

Milotait to ekstremalnie rzadki selenoantymonek palladu, zidentyfikowany na podstawie pojedynczych ziaren w obrębie skał ultrazasadowych.

## Charakterystyka Milotait jest minerałem z grupy siarczków, a dokładniej selenoantymonkiem palladu. Został opisany na podstawie mikroskopijnych, anhedralnych (nie wykazujących własnych ścian) ziaren o wielkości nieprzekraczającej 150 mikrometrów. Występuje w asocjacji z innymi minerałami platynowców w obrębie skał ultrazasadowych. Jego barwa w świetle odbitym jest szarobiała, bez widocznego pleochroizmu czy wewnętrznych refleksów. ## Właściwości fizyczne Z uwagi na mikroskopijną wielkość ziaren, większość właściwości fizycznych milotaitu nie została określona. Twardość, gęstość, łupliwość czy przełam pozostają nieznane. Połysk jest metaliczny. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2020 roku pod numerem IMA2020-055. Nazwa honoruje prof. RNDr. Miroslava Mílotę, CSc. (ur. 1959), czeskiego geologa z Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu, w uznaniu jego wkładu w badania geologii masywu Jesioników, gdzie minerał został odkryty. Został opisany przez zespół badaczy, w tym Karela Maleca i Jiříego Sejkory. ## Zastosowania Milotait nie ma żadnego zastosowania przemysłowego ani komercyjnego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i ogranicza się do mineralogii systematycznej.

Właściwości

Twardość Mohsa: 4.5
Barwa: Silvery grey
Połysk: Metallic
Rysa: Grey
Gęstość: 0
Przełam: Irregular/Uneven
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Isometric

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja milotaitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak analiza składu chemicznego z użyciem mikrosondy elektronowej (EDS/WDS) oraz analiza dyfrakcji elektronów wstecznie rozproszonych (EBSD) w celu potwierdzenia struktury krystalicznej. W świetle odbitym jest szarobiały i nie do odróżnienia od wielu innych siarczków i selenków platynowców bez specjalistycznej analizy. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi mikroskopijnymi minerałami z grupy platynowców, takimi jak izomertieit, mertieit-II, stibiopalladynit czy sudburyit, z którymi współwystępuje. Rozróżnienie opiera się wyłącznie na precyzyjnej analizie stosunku palladu, antymonu i selenu. ## Formy kryształów Obserwowano wyłącznie anhedralne, nieregularne ziarna.

Środowisko występowania

## Geneza Milotait powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych w obrębie serpentynizowanych i zmetamorfizowanych skał ultrazasadowych (perydotytów). Jego krystalizacja związana jest z remobilizacją pierwiastków z grupy platyny (PGE) w warunkach niskiej temperatury. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z chromitem, minerałami z grupy serpentynu, a także z innymi minerałami PGE, takimi jak sudburyit, stibiopalladynit, izomertieit, mertieit-II, geversyt, sperrylit, irarsyt, a także z pentlandytem, chalkopirytem, gersdorffitem i złotem rodzimym. ## Lokalizacje Jedynym znanym miejscem występowania na świecie (lokalizacja typowa) jest nieczynny kamieniołom serpentynitu w miejscowości Nová Voda, niedaleko Chrastice, w obrębie masywu Sobotín, w Czechach.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, milotait nie jest przedmiotem handlu kolekcjonerskiego w tradycyjnym sensie. Wartość naukową mają wyłącznie próbki skały macierzystej z dokładnie zbadaną i udokumentowaną obecnością ziaren milotaitu, pochodzące z lokalizacji typowej. Atrakcyjność takiego okazu jest czysto naukowa i zależy od bogactwa asocjacji mineralnej oraz jakości wykonanej analizy.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny charakter i ekstremalną rzadkość, okazy milotaitu (wtopione w skałę macierzystą) nie powinny być poddawane żadnym próbom czyszczenia mechanicznego ani chemicznego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, ultradźwiękami oraz ścieraniem powierzchni skały, w której tkwią ziarna milotaitu. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.