Mikasaite

Wzór chemiczny: Fe³⁺₂(S⁶⁺O₄)₃

Mikasaite to rzadki siarczan żelaza(III), tworzący drobne, pryzmatyczne kryształy o żółtej barwie, znaleziony w jednym miejscu na świecie.

## Charakterystyka Mikasaite jest uwodnionym siarczanem żelaza(III), występującym w postaci bardzo małych, pryzmatycznych kryształów, które rzadko przekraczają 0.3 mm długości. Tworzy skupienia ziaren lub występuje jako pojedyncze, tabliczkowe kryształy. Jest minerałem wtórnym, powstającym w specyficznych warunkach wietrzenia skał siarczkowych. ## Właściwości fizyczne Kryształy mikasaite wykazują szklisty połysk. Ze względu na niewielki rozmiar kryształów, dokładne określenie twardości i gęstości jest trudne; gęstość obliczona na podstawie wzoru i parametrów komórki wynosi 3.33 g/cm³. Minerał jest przezroczysty do przeświecającego. ## Barwy i odmiany Mikasaite ma charakterystyczną, jasnożółtą barwę. Nie opisano żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miasta Mikasa w prefekturze Hokkaido w Japonii, w pobliżu którego znajduje się jego jedyna znana lokalizacja - kopalnia Okumanza. Minerał został zatwierdzony przez IMA w 1993 roku, a jego opis opublikowano w 1994 roku. Autorami opisu byli H. Miura, M. Imafuku i T. Yasuda. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, mikasaite nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy minerałów rzadkich.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2
Barwa: White to light brown
Połysk: Dull
Rysa: White to light brown
Gęstość: 0
Łupliwość: None
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Transparent to Translucent
Układ krystaliczny: Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Rozpoznanie mikasaite w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwe ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów. Identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) i analiza chemiczna (EDS/WDS). Wyróżnia się jasnożółtą barwą i współwystępowaniem z innymi siarczanami. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi siarczanami żelaza, takimi jak jarosyt, kopiapit czy metawoltyn, które mają podobną barwę i genezę. Pewne odróżnienie jest możliwe wyłącznie na podstawie analizy strukturalnej i chemicznej. ## Formy kryształów Mikasaite tworzy drobne, pryzmatyczne lub tabliczkowe kryształy o przekroju sześciobocznym. Występują one jako pojedyncze osobniki lub w postaci ziarnistych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Mikasaite jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku wietrzenia (oksydacji) złóż siarczkowych w środowisku o niskiej wilgotności. Powstaje w strefach utleniania złóż kruszcowych, często w kopalniach. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej (kopalnia Okumanza) współwystępuje z metawoltynem, jarosytem, gipsem, pirytem, kwarcem oraz minerałami ilastymi. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania mikasaite na świecie jest jego lokalizacja typowa: kopalnia Okumanza, w pobliżu miasta Mikasa, na wyspie Hokkaido w Japonii.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu zależy wyłącznie od ilości i widoczności mikrokryształów mikasaite na matrycy skalnej. Najlepsze okazy to te, gdzie żółte kryształy tworzą bogate, dobrze widoczne pod mikroskopem skupienia, kontrastujące z podłożem. Rozmiar pojedynczych kryształów, nawet jeśli jest to ułamek milimetra, ma kluczowe znaczenie. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Okumanza w Japonii. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle trudny do zdobycia i pojawia się na rynku kolekcjonerskim sporadycznie.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z mikasaite są niezwykle delikatne i wrażliwe. Należy unikać czyszczenia mechanicznego i kontaktu z wodą. Jeśli czyszczenie jest absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Minerał jest prawdopodobnie rozpuszczalny w wodzie i kwasach. Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wszelkimi cieczami. Powinien być chroniony przed wilgocią, wysoką temperaturą oraz bezpośrednim światłem słonecznym, które może powodować jego dehydratację i rozpad. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w szczelnym, suchym pojemniku (typu "perky box") z dala od źródeł wilgoci i światła. Ze względu na kruchość, należy unikać wibracji i wstrząsów.