Miharaite

Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup>Cu<sup>1+</sup><sub>4</sub>Fe<sup>3+</sup>Bi<sup>3+</sup>S<sup>2-</sup><sub>6</sub>

Miharait to rzadki siarczek ołowiu, miedzi, żelaza i bizmutu, tworzący metaliczne, wrastające w inne minerały ziarna.

## Charakterystyka Miharait jest bardzo rzadkim, złożonym siarczkiem (siarkosolą) ołowiu, miedzi, żelaza i bizmutu. Występuje w postaci niewielkich, anhedralnych (nieprawidłowo wykształconych) ziaren, zwykle o rozmiarach nieprzekraczających 0.3 mm. Najczęściej jest obserwowany jako wrostki w bornicie lub chalokopirycie. Ma metaliczny połysk i stalowoszary do szaroczarnego kolor. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się metalicznym połyskiem i jest nieprzezroczysty. Jego twardość w skali Mohsa jest oceniana na 3.5 do 4. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 5.45 g/cm³. ## Barwy i odmiany W świetle odbitym pod mikroskopem jego barwa jest opisywana jako kremowożółta z różowawym odcieniem. Nie są znane żadne jego odmiany. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia - kopalni Mihara w prefekturze Okayama w Japonii. Został on po raz pierwszy opisany w 1978 roku przez japońskich mineralogów A. Sugaki, A. Kitakaze i G. Yamamoto. Został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w tym samym roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i występowanie w postaci mikroskopijnych ziaren, miharait nie ma żadnego zastosowania przemysłowego i jest wyłącznie obiektem zainteresowania naukowego oraz dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich.

Właściwości

Twardość Mohsa
3.5-4
Połysk
Metaliczny
Rysa
Czarna
Gęstość
5.45
Łupliwość
Brak
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Rombowy

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja miharaitu jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak analiza składu chemicznego w mikrosondzie elektronowej (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). Wizualnie, w postaci mikroskopijnych ziaren o metalicznym połysku, jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia od innych siarczków i siarkosoli. ## Odróżnianie od podobnych Pod mikroskopem może być mylony z wieloma innymi siarkosolami bizmutu, takimi jak wittichenit, emplektyt czy aikinit. Pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej. Często występuje w zrostach z bornitem, chalokopirytem i galeną, co dodatkowo utrudnia identyfikację. ## Formy kryształów Miharait tworzy wyłącznie niewielkie, nieprawidłowo wykształcone (anhedralne) ziarna i agregaty. Nie zaobserwowano jego automorficznych (dobrze wykształconych) kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Miharait jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w końcowych etapach krystalizacji w złożach skarnowych, które tworzą się na kontakcie skał węglanowych (wapieni) z intruzjami skał magmowych, takich jak granit czy granodioryt. Krystalizuje w stosunkowo wysokich temperaturach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej występuje w paragenezie z bornitem, chalokopirytem, galeną, sfalerytem, wittichenitem, emplektytem, bizmutem rodzimym oraz hematytem. ## Lokalizacje Poza lokalizacją typową, czyli kopalnią Mihara w Japonii, jego występowanie potwierdzono w zaledwie kilku miejscach na świecie. Należą do nich m.in. złoże Hemlo w Ontario (Kanada) oraz kopalnia Băița Bihor w Rumunii. Każde z tych stanowisk jest znane z występowania złożonych paragenez siarczkowych i siarkosoli.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu z miharaitem jest determinowana wyłącznie przez jego potwierdzoną obecność i możliwość identyfikacji. Ponieważ minerał występuje w postaci mikroskopijnych ziaren, okazy najczęściej mają formę polerowanych zgładów, gdzie obszar z miharaitem jest zaznaczony. Wartość kolekcjonerska jest czysto naukowa i zależy od jakości analizy potwierdzającej oraz bogactwa asocjacji mineralnej na próbce. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów o znaczeniu kolekcjonerskim jest lokalizacja typowa - kopalnia Mihara w Japonii. Okazy z innych lokalizacji są ekstremalnie rzadkie i znajdują się głównie w instytucjach naukowych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z mikroskopijnym miharaitem, najczęściej w postaci polerowanych zgładów, należy czyścić wyłącznie suchą, miękką ściereczką z mikrofibry lub sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami i innymi środkami chemicznymi, które mogą reagować z siarczkami, prowadząc do ich utlenienia i zniszczenia. Minerał jest wrażliwy na wilgoć i zmiany atmosferyczne, które mogą powodować jego powolny rozkład. Należy chronić go przed wysoką temperaturą. ## Przechowywanie Okazy z miharaitem, zwłaszcza zgłady polerskie, powinny być przechowywane w suchym miejscu, najlepiej w szczelnym, zamykanym pudełku typu "perky box" z pochłaniaczem wilgoci. Chronić przed bezpośrednim działaniem światła słonecznego i kurzem.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej