Miguelromeroite
Wzór chemiczny: Mn<sup>2+</sup><sub>5</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>3</sub>OH)<sub>2</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>4</sub>
Miguelromeroit to rzadki, uwodniony arsenian manganu, tworzący charakterystyczne, promieniste agregaty o intensywnej, czerwono-pomarańczowej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3-4
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Light reddish-brown
- Gęstość
- 3.45
- Łupliwość
- Good on {100}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami pozwalającymi zidentyfikować miguelromeroit są jego unikalna czerwono-pomarańczowa barwa, promieniste lub sferyczne agregaty oraz szklisty połysk. Twardość (3-4) i stosunkowo wysoka gęstość również są pomocne. Występowanie w paragenezie z innymi rzadkimi arsenianami w utlenionych strefach złóż polimetalicznych jest silną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Miguelromeroit bywa mylony z innymi barwnymi arsenianami. Od erytrynu odróżnia go pomarańczowo-czerwony, a nie różowo-fioletowy kolor oraz asocjacja z manganem, a nie kobaltem. Od farmakosyderytu różni się formą kryształów (pryzmatyczne, a nie regularne) i pokrojem skupień. Kontekst geologiczny i minerały towarzyszące są kluczowe dla poprawnej identyfikacji. ## Formy kryształów Kryształy są pryzmatyczne do listewkowych, niemal zawsze zebrane w charakterystyczne, promieniste agregaty przypominające wachlarze, rozety lub kompletne sfery. Pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy są ekstremalnie rzadkie.
Środowisko występowania
## Geneza Miguelromeroit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) hydrotermalnych złóż polimetalicznych. Krystalizuje w wyniku przemian wcześniejszych minerałów zawierających arsen i mangan w warunkach niskich temperatur i ciśnień. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi, często rzadkimi, arsenianami manganu i wapnia, takimi jak pikrofarmakolit, villyaellenit, sainfeldyt, a także z tlenkami manganu (kryptomelan, hollandyt) i kwarcem. ## Lokalizacje Najważniejszym i najbardziej znanym na świecie miejscem występowania, skąd pochodzą najlepsze okazy, jest kopalnia Veta Negra w Pampa Larga, w prowincji Copiapó (region Atakama, Chile). Znany jest również z kilku innych lokalizacji na świecie, m.in. z kopalni Gozaisho w Japonii, jednak okazy stamtąd są znacznie rzadsze i zwykle niższej jakości.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy miguelromeroitu charakteryzują się intensywną, nasyconą, czerwono-pomarańczową barwą. Kluczowa jest forma agregatów – idealne, kompletne sfery lub symetryczne "wachlarze" o ostrych, nieuszkodzonych kryształach osiągają najwyższe ceny. Ważny jest również rozmiar agregatów oraz estetyczny kontrast z jasną skałą macierzystą (matrycą). ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądanym i znanym źródłem okazów kolekcjonerskich jest typowa lokalizacja – kopalnia Veta Negra w Chile. Okazy z tego miejsca są uważane za światowy standard dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy miguelromeroitu należy czyścić z dużą ostrożnością, najlepiej na sucho przy użyciu miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza. Dopuszczalne jest krótkotrwałe płukanie w wodzie destylowanej, po którym okaz należy natychmiast dokładnie osuszyć. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na wysoką temperaturę, która może prowadzić do jego dehydratacji (utraty wody z sieci krystalicznej) i zniszczenia struktury. Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Jako arsenian, jest toksyczny - po każdym kontakcie z minerałem należy dokładnie umyć ręce. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w zamkniętych pudełkach lub gablotach, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła. Niska twardość sprawia, że jest podatny na zarysowania, dlatego powinien być przechowywany oddzielnie od twardszych minerałów.