Michenerite
Wzór chemiczny: Pd<sup>3+</sup>(BiTe)<sup>3-</sup>
Micheneryt to rzadki tellurobizmutek palladu, tworzący drobne, metaliczne wrostki w rudach niklu i miedzi.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Gęstość
- 10
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Regularny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja michenerytu bez specjalistycznego sprzętu jest praktycznie niemożliwa ze względu na mikroskopijne rozmiary jego ziaren. W polerowanych zgładach pod mikroskopem rudnym można go rozpoznać po cynowobiałej barwie z różowawym odcieniem, wysokim współczynniku odbicia światła i izotropowości. Ostateczne potwierdzenie wymaga zaawansowanych metod, takich jak analiza mikrosondą elektronową (EDS/WDS). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy platynowców (PGM), takimi jak sperrylit, kotulskit czy merenskyit, które często z nim współwystępują i mają podobny wygląd w zgładach. Różnią się one subtelnie odcieniem, twardością oraz, co najważniejsze, składem chemicznym, który jest kluczowy do ich rozróżnienia. ## Formy kryształów Micheneryt krystalizuje w układzie regularnym. Rzadko tworzy słabo wykształcone, drobne kryształy o formie sześcianów. Zazwyczaj występuje w postaci nieregularnych, zaokrąglonych ziaren i skupień anhedralnych (ksenomorficznych).
Środowisko występowania
## Geneza Micheneryt jest minerałem pochodzenia magmowego. Powstaje w wyniku krystalizacji z resztkowych, bogatych w pierwiastki z grupy platynowców, siarczki i tellurki stopów krzemianowo-siarczkowych. Jest typowym składnikiem magmowych złóż niklu, miedzi i platynowców, związanych z intruzjami skał maficznych i ultramaficznych, takich jak noryty i piroksenity. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami kruszcowymi, takimi jak chalkopiryt, pentlandyt, pirotyn, a także z innymi minerałami platynowców, np. sperrylitem, moncheitem, merenskyitem, kotulskitem i złotem rodzimym. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska michenerytu na świecie związane są z wielkimi kompleksami magmowymi. Główne lokalizacje to m.in. rejon Sudbury w Ontario (Kanada), kompleks Bushveld w RPA, złoża w rejonie Norylska na Syberii (Rosja), a także kompleks Stillwater w Montanie (USA).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Okazy michenerytu nie są przedmiotem typowego handlu kolekcjonerskiego ze względu na mikroskopijny charakter. Wartość naukową i kolekcjonerską mają polerowane zgłady rud, w których micheneryt został zidentyfikowany i jest widoczny pod mikroskopem. W takich przypadkach o wartości decyduje bogactwo paragenezy mineralnej (obecność innych rzadkich minerałów PGM) oraz pochodzenie z klasycznej, dobrze udokumentowanej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Z naukowego i kolekcjonerskiego punktu widzenia najbardziej cenione są okazy z lokalizacji typowej - kopalni Frood w Sudbury (Kanada), a także z kompleksu Bushveld (RPA) i Norylska (Rosja), skąd pochodzą najlepiej wykształcone i zbadane przykłady tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z widocznym michenerytem, najczęściej w postaci polerowanych zgładów, należy czyścić wyłącznie bardzo delikatnie, używając miękkiej, suchej szmatki z mikrofibry do usunięcia kurzu. Należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z wodą i środkami chemicznymi. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów i innych chemikaliów. Należy unikać wilgoci, która może przyspieszać proces utleniania i matowienia powierzchni. Nie należy go podgrzewać ani narażać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Próbki z michenerytem, zwłaszcza polerowane zgłady, najlepiej przechowywać w zamkniętych, suchych pojemnikach lub klaserach, z dala od wilgoci i zanieczyszczeń. Warto je odizolować od innych minerałów, które mogłyby je porysować.